Yeterliğe Dayalı Amaçlar
Temel Dış Yüzey Tornalama Temrin (resmi ve değerlendirme esaslarına göre) Uygulamasında;
· alın tornalama,
· punta deliği delme,
· silindirik tornalama,
· kanal tornalama,
· konik tornalama gibi temel dış yüzey tornalama işlemleri, öğrenim faaliyetleri ile ilgili aşağıdaki bilgi, beceri, tavır ve alışkanlıkları kazanmanız gerekir.
Kullanılacak Araç ve Gereçler
1. (Æ24 x L= 113 mm )öçlülerinde (Ç 1040) çelik
2. Üniversal torna tezgahı
3. Üç ayaklı amerikan aynası
4. Kare kesitli ve prizmatik torna kalemi kateri
5. Torna katerine uygun ölçülerde sağ yan ince talaş torna kalemi (HSS hava çeliği)
6. (Æ 2 mm) koruyucu havşalı punta matkabı
7. (3 x 16) mm kesitli keski kalemi (HSS)
8. (1 / 50 mm )hassasiyetinde sürmeli kumpas
1.1.1 Beceri işlemleri
· Gereken beceri işlemleri yardim bilgilerini, 1.1.3. Bilgi İşlemleri Bölümünden öğrenebilirsiniz
1. İş parçasını (110 mm) boyunda tornalayın.
2. İş parçasının her iki alnına punta deliklerini delin.
3. İş parçasının sol tarafını (Æ 16 x L =30mm) boyunda tornalayın.
4. İş parçasını ters çevirin ve tornaladığın çaptan bağlayın. Diğer tarafını da ayna punta arasında (Æ 16 x L= 30 mm) boyunda tornalayın.
5. İş parçasının (Æ 22 mm) olan büyük çapını tornalayın.
6. (Æ12 x L= 5 mm) kanalları tornalayın.
7. Sporttan açı vererek konik kısmı ( D= 22 x d =16 x L =25 ölçülerinde) konik tornalayın.
1.1.2 Tavır ve alışkanlıklar
· Gereken tavır ve alışkanlıklar yardim bilgilerini, 1.2.3. Bilgi İşlemleri bölümünden öğrenebilirsiniz
( İşe Hazırlık)
1. Ders öğretim elemanından iş gerecini alarak resme göre kontrol edin. Ölçüler kurtarmıyorsa paraflı olarak resim üzerinde düzelttirin.
2. İşe başlama tarih ve saatini yazarak ders öğretim elemanına paraflatın.
3. Çalışacağınız üniversal torna tezgahının anahtarını takım haneden isteyerek, tezgah dolabındaki demirbaşlarla, listeyi karşılaştırın.
4. Tezgah üzerindeki yazılı talimatnameleri anlayıncaya kadar iyice okuyun.
5. Kumanda panosundaki tezgah ana şalterini ve tezgah üzerindeki enerji açıp-kapama şalterini açarak, tezgaha enerji gelmesini sağlayın. Acil stop düğmesini (çekerek) çalışır vaziyete getirin.
6. Tezgahın çalışması ve işin yapımı için anlaşılmayan bir kısmı varsa, mutlaka ilgili ders öğretim elemanından öğrenin.
7. Kullanılacak araç ve gereçleri takım haneden isteyerek hazırlayın.
(Üniversal Tornanın Hazırlanması)
8. Torna tezgahında ilk defa siz çalışıyorsanız tezgah iş milini (aynayı) çok düşük devirde mevsime göre 3-5 dakika çalıştırarak ısındırın.
9. Tezgah üzerindeki açıklamalara göre bütün yağ göstergelerini kontrol ederek yağ miktarını ve yağlamanın yapılıp yapılmadığını gözleyin, elle yapılması (pompalanması ) gereken yağlamayı yapın.
10.İşin ölçülerini, işin ve kesici aletin gerecini dikkate alarak devir sayısı hesabı yapın.
11.Tezgahın devir sayısını iş mili (ayna )dururken talimatnamelere göre ayarlayın.
12.Kesici aletin ve işin cinsine göre, işin yüzey kalitesini de dikkate alarak ilerleme miktarını tayin edin ve tezgah üzerinde gerekli ayarlamaları yapın.
13.Talaş kaldırma işlemine başlamamadan önce, tezgahı tanımak için araba ve üst sporttan otomatik ilerlemeler yaptırarak, ayarların doğruluğunu kontrol edin ve çeşitli egzersizler yapın.
14.Konik tornalama için gerekli hesaplamaları yaparak, koniklik açısını resim üzerine not edin. İşlem sırası gelmeden üst sportu çevirmeyin.
(Kesici Aletleri Hazırlama)
15. İlk çalışacağınız kalemin bilenmesi ve kesme özelliklerinin uygun olup olmadığını kontrol edin. Kalem ucu körse veya hatalı bilenmiş ise, yeniden bileyin.
16. Yeni bilenmiş kalemin çapaklarını alın.
17. Kalem ucu katerden fazla çıkınca esneme yapacağından, çok kısa olunca da alın tornalamada katere çarpacağından, normal uzunlukta bağlayın.
18. Kalemi torna kalemliğine tam punta yüksekliğinde bağlayın. Bu esnada gezer puntada bağlı olan puntanın ucunun sivri olmasına dikkat edin.
19. Kalem eksen ayarı yaparken, kater yükseltmekte kullanılan altlıkları bilinçli seçin. Altlıkların tek parça, paralel yüzlü ve katerle aynı ölçülerde olmasına dikkat edin. Zımpara bezi, testere ve saç parçalarını altlık olarak asla kullanmayın.
20. Kateri, kalemliğe emniyetli olarak bağlayın. Vidaları eşit sıktıktan sonra, eksen ayarını yeniden kontrol edin.
21. Kanal açma kalemi, için de aynı tavır ve alış-kanlıkları tekrarlayın.
22. Kanal kalemini de işlem sırasını göz önüne alarak torna kalemliğine bağlayın.
23. Alın tornalama için, ince talaş kalemine kalemlikten açı verin ve bağlayın.
24. Punta matkabını, mutlaka resme göre seçin ve mandren aracılığı ile gezer puntaya bağlayın.
25. Mandreni bağlarken gerekirse kovanlardan faydalanın.
26. Mandren-kovan-gezer puntanın eksen kaçık-lığını kontrol etmek için mandrene bağlı punta matkabının ucunu, fener (iş) mili eksenine göre kontrol edin.
(İşi Bağlama)
27. İşi amerikan aynasına, önce alın tornalanması yapacak uzunlukta bağlayın.
28. Salgısız bir bağlama için tekrar-tekrar bağlama yaparak en doğru bağlamayı bulun.
29. Amerikan aynasını sıkarken, her delik anahtarından sıkma yapın.
30. İlk alın tornalaması için kaleme açı verin. Aynı zamanda merkeze doğru tornalama yaparak kalemin eksen yüksekliğini kontrol edin. İşin alnında meme kalırsa ayarları yenileyin.
(Punta Deliği Delme)
31. Punta deliği delinecek iş alnında çıkıntı (meme) olmamasına dikkat edin.
32. Punta deliği delinecek alına, alın tornalama kaleminin ucu ile hafif konik bir girinti yapın.
33. Fener mili (ayna) devir sayısını, punta meme çapını ve gereç çiftini göz önüne alarak, yeniden mutlaka ayarlayın.
34. Gezer puntayı rahat ve emniyetli çalışacağınız bir yere sıkıca bağlayın. Çalışma esnasında gezer punta mili çalışma mesafesi çok kısa kalarak sıkışmamalı veya uzun kalarak da esneme yapmamalıdır.
35. Punta matkabı ucunun narin olduğunu ve çabuk kırılacağını düşünerek gezer punta miline çok az bir baskı verin.
36. Punta matkabı ile, mutlaka punta deliği ölçülerine uygun olarak delik delin. Aksi taktirde bilgi yaprağındaki hatalı deliklerden dolayı, iş kazası yapa-bileceğinizi unutmayın.
37. Kırık uçlu punta matkabı ile veya sadece (2-3 mm) silindirik matkapla delik delmeyin. Punta deliğinin ölçülere göre olmasını sağlayın.
38. Parça boyunu punta deliği delmeden ayarlayın. Punta deliği deldikten sonra, alın tornalama yapmayın.
(İşe Başlama ve Punta Deliği Delme)
39. Punta matkabını doğru ve emniyetli olarak kullanın, punta deliği delme işlem sırasına uymayarak, punta matkabını kırmayın.
(Konik Tornalama)
40. Sırası geldiğinde konik tornalama için üst sporta açı verin. Dakika ayarlarını, gözle tahmin edin. Mutlaka ayar sonunda emniyetli bir sıkma yapın.
41. Konik tornalamada üst sportu yeteri kadar geri alarak, önce kurs mesafe ayarı yapın.
42. Sportu çevirerek konik tornalamada ilerleme otomatik olmadığından talaşı sabırla, sürekli aynı ayarda verin ve yüzey pürüzlülük izlerini farklı oluşturmayın.
(İşi Yapma)
43. Silindirik ve alın tornalamalarda otomatik ilerleme ile çalışın.
44. Talaş derinliği tayin ederken tezgahın gücü ve kapasitesini, kalemin cinsini, kesme oranını v.b. göz önünde bulundurun.
45. Talaş kaldırma esnasında tezgahtaki kesme ve soğutma sıvısını kullanın.
46. Kesici alet ve iş çapında önemli değişiklikler olduğunda devir sayısını değiştirin.
47. Keski ve kanal kalemi ile kanal açma prensiplerini kavrayın.
48. İş parçasının yüzeyini eğe veya zımpara bezi ile temizlemeyin. Değerlendirme kullandığınız kesici aletin bıraktığı izlere göre yapıldığından mağdur olmayın.
49. İş parçasını sadece resim üzerindeki ölçülere göre değil, şekil ve konum toleranslarına göre işlemek için, gerekli tedbirleri alın.
(Ölçü Aletini Seçme)
50. Resim üzerindeki ölçü ve tolerans çeşitlerine göre ölçü aletini seçin.
51. Ölçü aletlerine kesinlikle 200 gr. dan fazla baskı vermeyin (Ölçme anında).
52. Ölçü aletinin çenelerinin ve ölçülecek par-çanın temizliğine çok dikkat edin.
53. Ölçü aletinin okunma yerine dik bakma alışkanlığı edin.
54. Ölçü aleti ve iş parçasının, aynı ve eşit sıcaklıkta olmasına dikkat edin.
55. Çalışma esnasında, iş parçasının aşırı ısınması ile genleşme, soğukta kalan parçanın büzülmeyle yanlış ölçü değerleri vereceğini daima göz önünde tutun.
56. Gerektiğinde torna tezgahında iş üzerinde ölçü alabilirsiniz. Ancak tornada ölçme kurallarını mutlaka uygulayın.
57. Özellikle şekil ve konum toleransları için aynı hassasiyetteki ölçü aletleri ile çok sayıda ölçü alarak kontrol yapın.
58. İşi biten ölçü aletini kılıfına ve tezgahta emniyetli bir yere koyun. Cebinizde ölçü aleti taşımayın.
(İş Güvenliği)
59. Acil stop düğmesini daima açık ve hazır tutun.
60. Tezgah üzerindeki pedalla ani durdurma özelliğini gerektiğinde kullanmak üzere öğrenin ve kullanın. Açıp kapatmak için pedalı kesinlikle kullanmayın.
61. Çalışırken cam speri ayna ve iş üzerine kapatın.
62. Ayna anahtarını kesinlikle ayna üzerinde unutmayın. Aksi taktirde büyük bir kazaya sebep olacağınızı unutmayın.
63. Ayna anahtarını, fener kutusu üzerine emniyetli olarak yerleştirin. Ayna üzerine kayacak konumda koymayın.
64. Çalışma esnasında, mutlaka iş güvenliği gözlüğünü takın.
65. Talaş kaldırma esnasında akma talaş çıkarsa, işin etrafına sarılmaması ve yerlere dökülmemesi için gerekli tedbirleri alın.
66. Akma talaşlara kesinlikle elinizi sürmeyin; aksi taktirde keser ve yarar.
67. Kopuk talaş çıkması için, talaş kırıcısı metotlarından birini, gerektiğinde uygulayın.
68. Fener kutusu kapağının gevşek olmamasına dikkat edin. Gevşekse swich devreye gireceğinden iş milini (aynanın) çalışmayacağını unutmayın.
69. Fener kutusu üzerini düzenli tutun ve gereksiz malzeme koymayın
70. Resim ölçülerine göre uygun olmayan punta delikleri ile iş bağlamayın.
71. Koruyucu havşası olmayan punta deliklerinin iş kazasına yol açacağını unutmayın.
72. Çalışan tezgahın, başından kesinlikle ayrılmayın.
73. Tezgah başında şakalaşma yapmayın.
(İşi Bitirme)
74. İşin ölçülerini kontrol ederken çapaksız ol-asına dikkat edin ve ölçme kurallarına uygun olarak kontrol edin.
75. Kullandığınız kesici alet dışında (eğe ve zımpara gibi) kesici alet kullanmayın.
76. Kitabın sonundaki Çalışma Takvimi’ni doldurarak işin yapılış süresini dakika olarak tespit edin.
77. İş bitiminde ders öğretim elemanına işin bitiş süresini yazdırın.
78. Ders öğretim elemanının yanına gitmeden önce, işin tamamen bittiğinden emin olun. Yaptığınız işle ilgili bütün bilgi-beceri , tavır ve alışkanlıkları öğrenmiş ve mülakata hazır olun.
79. Ders öğretim elemanının yanına not almaya giderken kendi kullandığınız ölçü aletleri ile gidin.
80. Not almak için kuyrukta bekleyerek zaman kaybetmeyin. Zaman değerlendirmek için program yapın.
(Tezgahı Temizleme)
81. Tezgahı temizlemeden önce durdurun ve enerjiyi kesin.
82. Talaş kancası ve fırça ile tezgahın kaba temizliğini iyice yapın. Kaba temizlik için temiz üstübü kullanmayın.
83. Üstübü ile tezgahı son olarak temizleyin ve kurulayın. İyice kirlenmeden yeni üstübü kullanmayın.
84. Araba ve gezer puntayı hareket ettirerek, kızak ve kayıt yüzeylerinin tamamını temizleyin ve kurulayın.
85. Ayna ayaklarını ve aynada ulaşabildiğiniz yerleri temizleyin.
86. Tezgah etrafını (yerleri) fırça ile temizleyin.
87. Tezgah kızaklarını, araba ve gezer punta altını, sport üzerlerini ( beyaz yerleri ) kızak yağı ile hafif yağlayın ve günlük bakım yapın.
88. Tezgah dolaplarını temizleyerek düzenleyin.
89. Tezgah demirbaşlarını sayın ve kontrol edin.
90. Görevli elemana haber vererek imza karşı-lığında tezgahı, demirbaşları ile teslim ederek anahtarı verin.
1.1.2 Bilgi İşlemleri
1.1.2.1 Kesme Hızı
Tanımı : Torna kalemi kesme kenarının, dönen iş parçası çevresinden, bir dakikada metre cinsinden aldığı yola, tornada kesme hızı denir.
Kesme Hızı Tanımının Matematiksel Formülü
V = Kesme Hızı (m / dak ).
p = 3.14 ( Sabit sayı ).
D = İş parçasının çapı ( mm ).
N = Fener milinin devir sayısı (mm / dev).
1000= ± Metrenin milimetre karşılığı (sabit sayı).
Tornada Kesme Hızına Etki Eden Faktörler
1. Talaş kaldırma yöntemi
a. Kaba talaş kaldırma
b. İnce talaş kaldırma
2. Malzeme cifti:
a. Kesici aletin cinsi.
b. Kesilecek malzemenin cinsi.
3. Kesme oranı.
4. İlerleme miktarı.
5. Talaş derinliği
6. Tezgahın gücü ve kapasitesi.
7. Fener ( iş ) mili devir sayısı .
8. İş parçasının fiziksel durumu ve ölçüleri.
9. İş parçasının bağlama tarzı.
10. Kesici aletin fiziksel durumu ve bağlama tarzı .
Uygulamada kesme hızı formülünden faydalanarak kesme hızı hesabı yapılmamaktadır. Kesme hızı değerleri laboratuar testleri sonucu elde edilerek cetvellere yazılmıştır. Tornacı, gereken kesme hızı değerlerini, kesme hızı cetvellerinden alarak kullanır.
1.1.3.2 İlerleme Miktarı
Torna kalemi kesme kenarının, dönen iş parçasının bir devrinde, doğrusal olarak milimetre cinsinden aldığı yola “ ilerleme “ adı verilir. Konvansiyonel torna tezgahlarının ilerleme miktarı sembolü (S) harfidir.
.Bazı CNC tezgahlarında ikinci bir ilerleme vardır. İkinci ilerlemenin tanımı şöyle yapılmaktadır: Torna kaleminin kesme kenarının, dönen iş parçası üzerinden doğrusal olarak, 1 da kikada milimetre cinsinden aldığı yola “ ilerleme” denilir. CNC torna tezgahlarında ilerlemenin sembolü (F) harfidir.
Bu durumda tornada iki türlü ilerlemede de alınan yol doğrusal olarak ve milimetre cinsindendir. Aradaki temel fark sadece ilerlemenin birim zamanındadır. Konvansiyonel torna tezgahlarında bir devirde doğrusal alınan yol mm/dev (mm/rev) ; CNC torna tezgahlarında ise, bir dakikada doğrusal olarak alınan yoldur; mm/dakika (mm/minute).
İlerleme Miktarına Etki Eden Faktörler
1.Talaşa kaldırma yöntemi
a. Kaba talaş kaldırma
b. İnce talaş kaldırma
2. Malzeme cifti:
a. Kesici aletin cinsi.
b. Kesilecek malzemenin cinsi.
3. Kesme hızı.
4. Kesme oranı.
5. Talaş derinliği
6. Tezgahın gücü ve kapasitesi.
7. Fener ( iş ) mili devir sayısı .
8. İş parçasının fiziksel durumu ve ölçüleri.
9. İş parçasının bağlama tarzı.
11. Kesici aletin fiziksel durumu ve bağlama tarzı
1.1.3.3 İş Mili Devir Sayısı Hesabi
İş mili devir sayısını tespit etmenin özel bir formülü yoktur. Kesme hızı formülünden faydalanarak (formül çekmek suretiyle) iş mili devir sayısı hesaplanır. Bu durumda kesme hızı formülü dolaylı olarak, devir sayısı formülü olarak kullanılmaktadır.
1.1.3.4 Talaş derinliğinin hesaplanması
Tornacılıkta talaş derinliğinin hesaplanması en kolay işlemlerden biridir. Tornalamaya başlangıç çapından (D) , tornalanan çapın (d)çıkarılarak ikiye bölünmesi yeterlidir. Toplam talaş derinliği ve her pasodaki talaş derinliğin hesabında aynı yöntem kullanılır.
D = Tornalama Başlangıç Çapı ( mm ).
d = Tornalama Çap ( mm ).
a = Talaş Derinliği ( mm ).
1.1.3.5 Talaş kesitinin hesaplanması
Talaş kesiti, şekil 1.1.3.5.1.de görüldüğü gibi dörtgen şeklindedir. Talaş derinliği ve ilerleme miktarı dörtgenin kenarlarını oluşturmakta olup , ikisinin çarpımı çarpımı ile talaş kesiti bulunmaktadır.
a = Talaş Derinliği ( mm ).
s = İlerleme miktarı ( mm/ dev ).
F = Talaş Kesiti (mm)
Şekil 1.1.3.5.1. Talaş kesiti ve elemanları
1.1.3.6 Kesme Oranı
Torna tezgahında optimum talaş kaldırmak için talaş derinliği ve ilerleme miktarının (3-5) sınırlarında oranlanmasına kesme oranı denir.
Matematiksel olarak doğru bulunan Kesme oranın uygulanabilmesi için seçilen talaş derinliği ve ilerleme miktarının çarpımı ile bulunan talaş kesitinin; torna tezgahının gücü, kapasitesine göre erişilebilecek maksimum talaş kesiti ile kıyaslaması yapılarak teknik sağlaması yapılmalıdır. Teknik sağlaması yapılan kesme oranı ile tornada optimum talaş kaldırmak mümkündür.
KO=Kesme Oranı
a = Talaş Derinliği ( mm ).
s = İlerleme miktarı ( mm/ dev ).
Kesme Oranının Bulunması ve İşlem Sırası
1. İşin resmine göre toplam talaş derinliği bulunur. Örneğin , D=40, d=22, a=D-d/2= 40-22/2=18/2=9 mm
2. Malzeme çiftine (kesilecek malzeme ve kesici aletin cinsine ) göre, ilgili çizelgelerden ilerleme miktarı bulunur. Örneğin, kesilecek malzeme st70 çelik , kesici alet seri çelik ( HSS ) olursa Çizelge 1.1.3.6.1’den ilerleme miktarı kaba talaş için Smax= 2 mm/dev bulunur.
3. Talaş derinliği ve ilerleme miktarı oranlanır. Örneğin yukarıdaki verilere göre, KO= a/s= 9 /2= 4,5. Bulunan oran istenilen ( 3-5 )sınırlarında olduğundan sonuç , matematiksel olarak doğrudur.
4. Matematiksel olarak doğru olan Kesme Oranının uygulanabilmesi için teknik sağlaması yapılmalıdır.
· Örneğin Talaş kaldırılacak torna tezgahının ( gücü ve kapasitesine göre) maksimum talaş kaldırma kesiti (F=7 mm2 )ise; Kesme oranında kullanılan (a) ve (s) çarpımı F1= 9x2=18 mm2 olmaktadır. Bu durumda Kesme oranı değerleri ile erişilecek talaş kesiti (F1=18mm2). Tezgahın maksimum talaş kaldırma kapasitesinin (7mm2) çok üzerindedir.
· Kesme oranının yeniden yapılması gerekir. Talaş kesitinin çok büyük çıkmasına sebep olan talaş toplam derinliğinin küçültülmesi gerekir. Toplam talaş derinliğinin iki paso kaba, bir paso ince talaş derinliği ile ( 9=4+4+1) planlanması uygun olur.a=4 mm olursa yeni KO=a/s=4/2=2 bulunur.
· Bu defa da (KO) küçük çıkmıştır. Oranın sağlanması için çizelgeden maksimum sınırda alınan (Smax=2 mm/dev) ilerleme miktarı S=1 mm/dev değerine düşürülerek yeniden (KO) yapılır. KO=a/s=4/1=4.
· Burada bulunan (4) oranı (3-5) sınırlarında olduğundan matematiksel olarak doğrudur. Talaş kesiti F=axS= 4x1=4 mm2’dir. Talaş kesiti de (7mm2) olan tornanın maksimum kaldırabileceği talaş kesitinden küçüktür. Teknik sağlama da doğru olduğundan , Kesme oranı ile bulunan talaş derinliği ve ilerleme miktarı değerleri optimum talaş kaldırmak için uygun olmaktadır.
Kesme Oranının Faydaları
Kesme Oranı, torna tezgahında talaş kaldırmak için bilinçsizce (rast gele) talaş derinliği ve ilerleme miktarının seçilmemesini önler.
Çizelge 1.1.3.6.1 Malzeme çiftine ve işleme cinsine göre "kesme hızı" ilerleme değerleri..
Her zaman optimum talaş kaldırmak için, ideal talaş derinliği ve ilerleme miktarının tespitini sağlar.
1. Kesme Oranı, tornada talaş kaldırma işleminde, tezgahın gücü ve kapasitesinin göz ardı edilmemesini sağlar.
2. İşe başlangıç çapından son işlenen çapa kadar gereken toplam talaş derinliğine ulaşmak için gereken talaş kaldırma yöntemlerinin (kaba ve ince) ve paso sayısının tespitini sağlar.
1.1.3.7 Punta Delikleri
Torna tezgahlarında bazen iş parçasını emniyetli bağlamak ve optimum talaş kaldırmak için, iş parçanın alnına punta deliklerinin delinmesi zorunludur:
1. Uzun iş parçalarının tornalanmasında, dönen iş parçasının merkez kaç kuvveti ile salgı yapmasını, fırlamasını engellemek ve emniyetli bağlanmasını sağlamak için.
2. Bir eksende dönerek çalışması gereken (mil, dişili çark, kasnak vb) makine elemanlarının, çalışma ekseni boyunca tornalanması için, punta deliklerinin delinmesi gerekir.
Torna tezgahlarında punta delikleri yardımı ile işin bağlanması il türlüdür:
a. Ayna ve punta arasında iş bağlama
b. İki punta arasında ( fırdöndü aynası ile) iş bağlama.
Punta Delikleri
Punta deliği (şekil 1.1.3.7.1) dipte kısa silindirik bir delik ile, yanal yüzleri arasında (60°) lik açı bulunan konik bir deliğin birleşmesinden meydana gelir.
Açısı (60°) olan konik delik, yanal yüzü (60°) koniklikte yapılan döner ve sabit punta uçlarına yataklık eder. Silindirik delik ise, punta ucunun serbest kalarak sürtünmeyle körelmesini ve ısınmasını önler.
Punta Deliğinin Görevleri
1. Punta ucunun İş parçasının dönmesi esnasında (işin kütlesinin büyüklüğüne göre oluşacak) merkezkaç kuvvetlerini karşılayabilmesi ve kırılmaması için, punta deliği yeterli özelliklerde olmalıdır. Punta delikleri, talaş kaldırma esnasında iş güvenliğini sağlamalıdır.
2. Punta delikleri, işin dönmesi esnasında, punta ucunu çizmeyecek ve ona zarar vermeyecek özelliklerde olmalıdır.
3. Punta deliği, punta ucuna konik delikten yataklık etmelidir. Yataklık teması ise, çizgisel olarak değil, yüzeyden olmalıdır.
Punta Matkabı
Punta delikleri özel bir profile sahip olduğundan, delinmesinde bu özel profili sağlayacak özel bir matkap kullanılır. Bu yüzden punta deliğinin delinmesinde kullanılan matkap ucuna “ punta matkabı “ denilir (çizelge 1.1.3.7.1). Şekilde görüldüğü gibi, Punta matkaplarının iki tarafında da simetrik olarak delici uç bulunmaktadır. Bu uçların birisi yedek durumundadır. Punta matkabının bir ucu kırıldığında, diğeri kullanılmamaktadır. Punta matkapları genel olarak seri (hava) HSS çelikten iş parçasının çapına göre çeşitli ölçülerde ( çizelge 1.1.3.7.2.) yapılmaktadır. Punta Matkapları Koruyucu havşalı ve koruyucu havşasız olarak ikiye ayrılmaktadır (şekil 1.13.7.).
Şekil : 1.1.5.7.1 Koruyucu havşasız punta matkabı.
Çizelge : 1.1.3.7.2. Punta matkabı ölçüleri.
Punta Deliği Delerken Dikkat Edilecek Hususlar:
1. İş parçasının alın tornalamasını yapacak kesici aletin uç yüksekliği punta ekseninde olmalıdır.
2. İş parçasının alın tornalaması çıkıntı bırakılmadan yapılmalıdır. Eğer kalem iş mili ekseninde olmazsa mutlaka çıkıntı meydana delecektir. Punta ucunun iş parçasının merkezini kolay bulması ve delmeye başlayabilmesi için kalem ile konik bir yuvanın açılması uygun olmaktadır.
Şekil :1.1.3.7.2 Koruyucu havşasız ve havşalı punta delikleri
Çizelge : 1.1.3.7.2 Punta matkabı ölçüleri.
3. Punta matkabı seçimi.iş parçasının çapına göre ( Çizelge 1.1.3.7.2’den) yapılmaktadır.
4. Torna tezgahının iş (fener) mili ve gezer puntanın ekseni aynı eksende olmalıdır.
5. Torna tezgahının iş mili devir sayısı İş parçasının çapına veya punta matkabının gövde çapına göre değil, punta matkabının silindirik uç (meme) çapın göre ayarlanmalıdır.
6. Punta matkabının delmesi esnasında ilerleme hızı oldukça yavaş olmalıdır. Özellikle ilk başlangıçta 1. iş parçasına ani olarak çarptırmamalıdır.
7. Punta deliği, çizelgedeki ölçülere uygun olarak tamamlanmalıdır.
Hatalı punta deliklerinin sebepleri ve sonuçları
Hatalı punta delikleri dönen veya sabit punta ucunun bozulmasına, yanarak kırılmasına ve iş kazasına sebep olur.Şekil 1.1.3.7.3.’de doğru ve hatalı delinmiş punta delikleri görülmektedir. Hatalı punta deliklerinin şekil numaralarına göre sebepleri ve sonuçları şunlardır:
1. Sadece konik punta deliği. Ucu (memesi) kırık punta matkabı kullanıldığı zaman oluşmaktadır. Bu durumda punta ucu çok kısa bir mesafede temas etmektedir. Punta ucu sürtünmeyle ısınarak körlenir ve merkez kaç kuvvetinin etkisi ile kopabilir.
Şekil: 1.1.3.7.3 Doğru ve hatalı punta delikleri.
2. Punta matkabının sadece memesi kullanılarak (havşa oluşmadan) delinmiş punta deliği. Punta ucu, delik ağzından çizgisel olarak temas etmektedir. Merkez kaç kuvvetinin etkisi ile punta ucu kesilerek kopmasına ve işin fırlamasına neden olmaktadır.
3. Punta delik boy ölçüsü tamamlanmadan (kısa) delinmiş punta deliği. Punta ucunun yeterli dayanma yüzeyi oluşmadığından ikinci maddede belirtilen hata gecikmeli olarak meydana gelir.
4. Derinliği, gerçek punta deliği ölçüsünden fazla delik. İş parçasının alın çapı ile punta delik çapı arasındaki oran bozulmaktadır. İşin alın tarafı gereksizce boşaltılarak zayıflatılmış olmaktadır.
5. Punta deliği konik açısı büyük. Punta konik açısına (60°) uygun olmayan punta matkabı veya havşa matkabı kullanıldığı zaman oluşur. Punta ucu, konik havşaya yüzeyden değil, çizgisel olarak temas edeceğinden ikinci maddede belirtilen hata tekrarlanır.
6. Punta deliği konik açısı küçük. 5. madde de yapılan açıklamalarla aynıdır.
7. Punta deliği ekseni ve iş mili ekseni kaçık. Gezer punta ayarı bozulduğunda oluşur. İş parçasının dönmesi esnasında tek taraflı sürtünme meydana gelmektedir. Punta deliği ovalleşmektedir ve iş güvenliği tehlikesi oluşmaktadır.
Punta Matkabının Kırılma Sebepleri
1. İş parçasının alın tornalanmasında (kesici alet eksen ayarının yanlış yapılması sebebiyle), çıkıntının oluşması. Bu durumda çıkıntıya çarpan punta matkap ucu, delme yapamaz ve sürekli kırılmaya devam etmektedir.
2. Punta deliği delmek için gereken iş mili devir sayısı, punta matkabının silindirik uç çapına göre değil, iş parçasının çapına göre seçilmiş olursa kırılmaktadır. İş Parçasının çapı, punta matkabının uç çapından daima büyük olacağından ve çap küçüldükçe devir sayısının yükselmesi gerekeceğinden , punta matkabının ucu düşük devirde zorlanmakta kırılmaktadır.
3. Punta deliğinin delinmesi esnasında punta matkabının ilerleme hızı çok yüksek olması. Punta matkabının ilerleme hızı, genellikle gezer puntadan elle verilmektedir. İlerleme hızı yüksek olduğunda zaten narin olan punta ucu kırılmaktadır.
4. Punta matkabının ekseni ve iş mili eksenin aynı eksende olmaması. Gezer punta eksen ayarının bozulması, eksen kaçıklığına sebep olmaktadır. Bu durumda punta matkabı işin alın dairesinin merkezinde değil merkezden kaçık delik delmektedir.
1.1.3.8 Konik Tornalama
Koninin bir düzlemde kesilmesinden meydana gelir. Dönmekte olan iş parçası boyunca kalemin ilerlemesiyle çapı düzgün olarak büyüyen veya küçülen konik bir biçim elde edilmesi işlemine de konik tornalama denir.
Koniklik Oranı ve Eğimleri
Koniklik Oranı: Büyük ve küçük çaplar arasındaki farkın, konik boyuna oranı demektir.
Koniklik Oranı =
Eğim : Koniklik oranın ikiye bölünmesinden elde edilir
Şekil : 1.1.3.8.1 Koniklik oranı ve siper eğim açısının şekille açıklaması
Konik Tornalama Metotları (şekil1.1.3.8.2)
1. Speri çevirerek konik tornalama.
2. Gezer puntayı kaydırarak konik tornalama.
3. Kaleme açı vererek konik tornalama.
4. Konik tornalama aparatı ile konik torna-lama.
Speri Çevirerek Konik Tornalama
Speri çevirerek kısa koniklerin tornalanması için eğim açısının verilmesi veya hesaplanması gerekir.
Eğim açısının hesaplanması için koniklik oranının veya konik parçanın büyük ve küçük çapları ile konik boyunun bilinmesi gerekir.
Şekil 1.1.3.8.2. Konik tornalama metotları.
Speri Çevirerek Konik Tornalama İşlemleri
1. Sper bulunan eğim açısına göre çevrilerek ayarlanır.
2. Konik boyu iş parçası üzerinde işaretlenir.
3. Kalem işlenecek yüzeye dik konumda bağlanır.
4. Speri konik boyuna tornalayacak şekilde geri alınır.
5. Kalem ucu iş parçasına değinceye kadar araba ve siper hareket ettirilir.
6. Arabanın hareket etmemesi için tespit vidaları sıkılır.
7. Enine hareket kolu çevrilerek kalem, birinci talaş derinliğine kadar ilerletilir.
8. Torna çalıştırılır ve siper el ile ilerletilerek birinci talaş kaldırılır.
9. Siper ilerleme kolu ters çevrilerek yeniden talaş vermek için başlangıç konumuna getirilir.
10.Siper bölüntüsünde, dakikalar bulunmadığından, eğim açısı istenen tamlıkta olmaz. Talaş verilip ölçülere göre açı kontrol edildikten sonra, gerekirse siperin konumu tekrar ayarlanır.
11.İnce talaş tornalama ile istenen yüzey kalitesi elde edilerek konik tornalama işlemi tamamlanır.
Talaş kaldırma yöntemleri 1 < Kalite < Ana Sayfa
Talaş kaldırma yöntemleri 1
TALAŞLI İMALAT
Talaşlı imalat prosesleri şekli,boyutları ve yüzey kalitesi önceden belirlenmiş parçaların metal işleme makinalarında kesme operasyonu ile şekillendirilmelerini kapsar.Talaşlı imalat, kesici takım ve iş parçasının nisbi hareketleri ile iş parçasının belirli bir kısmında, gerinim oluşturarak gerçekleştirilir.Diğer bir ifadeyle talaşlı imalat kesici takım tarafından uygulanan kesme kuvvetleri ile iş parçası arasındaki ara etkileşime bağlıdır.Talaşlı imalat proseslerinde mekanik enerji kullanılır.Bu gruba giren bazı yeni imalat tekniklerinde ise kimyasal,elektrik ve ısı enerjisi kullanılmaktadır.Talaşlı imalat yöntemleri başlıca dokuz ana grupta toplanabilir;
1) Vargel ve planyalama, 2) Tornalama, 3) Borlama, 4) Delme, 5) Frezeleme, 6) Broşlama7) Raybalama, 8) Testere ile kesme işlemi, 9) Taşlama
Talaş Kaldırma Mekanizması: Son derece karmaşık olan talaş kaldırma mekanizmasının anlaşılabilmesi için üç boyutlu kesici takım geometrisi,iki boyutlu ortogonal geometri şeklinde basitleştirilmiştir.İş parçası bir levhadan ibarettir.Bu model talaş kaldırma sürecinde iş parçasının davranışını,takım geometrisinin en kritik elementlerinin ( kesici takım burun açısı ve talaş açısı a ) etkisini,takım ile talaş arasındaki ve takımın tabanı ile yeni teşekkül eden yüzey arasındaki etkileşimleri gösterir.a talaş açısı, g taban açısı, b takım kama açısı ve q kayma açısıdır.Talaş kaldırma kesme zonu ve talaş oluşumu şeklinde iki başlık altında toplanabilir:
Kesme Zonu: Basit bir yaklaşımla metal işleme küçük bir bölgede kayma ile gerçekleştirilen bir operasyon olarak değerlendirilebilir.Diğer bir ifadeyle kesme ve talaş son derece dar bir zonda gerçekleşen bölgesel kesme veya kayma prosesi tarafından oluşturulmaktadır.
Kesici takım önünde oluşan radyal basma zonunda yüksek deformasyon hızı ile yüksek oranda gerinime uğratılmış plastik bölge bulunmaktadır.Bütün plastik deformasyon proseslerinde olduğu gibi radyal basma zonu elastik ve plastik basma bölgelerinden meydana gelir.
Talaş Oluşumu: Pratikteki metal işlemede talaş teşekkülü ideal şartlardaki talaş oluşumundan farklılıklar göstermektedir;
1) İdeal halde plastik şekil verme proseslerinden hatırlanacağı gibi kayma zonu kayma
sistemlerinden meydana gelmektedir.Kayma sıkı paketlenmiş düzlemlerde gerçekleşir ve sürekli bir talaş oluşur.Bu durum değişik proses koşulları altında genelleştirilmiştir;
a) Nispeten düşük kesme hızlarında ve yağlayıcı kullanılması halinde; yağ talaş ve taban yüzeylerine ulaşarak işlevini yerine getirir ve talaşın takım yüzeyinde kayması sağlanır.Yeni oluşan yüzey ve talaşın alt yüzeyi düzdür.Talaşın iç yüzeyinin basamaklı veya çentikli oluşu talaş oluşumunun kayma ile meydana geldiğini göstermektedir.
b) Biraz yüksek hızlarda çalışma halinde ise sıcaklık yükselir.Sürtünme artarak takım yüzeyinde kaymayı tamamen önler ve sistem bir optimim proses geometrisi bularak enerji tüketimini minimum seviyeye indirir.Kayma yığılma kenarı sınırı boyunca oluşur ve bu yüzden etkin talaş açısı önemli derecede genişler ve enerji tüketimi azalır.Ancak yığılma kenarı periyodik olarak kararsız hale geldiğinden boyut kontrolü kaybolur ve boyutsal toleranslar yükselir.
2) Özel koşullar altımda sürekli talaşların kalınlığı periyodik olarak değişim sergileyebilir ve dalgalı tip talaş oluşur.Dalgalı talaşın kalınlığı sinüzoidal bir değişim gösterir.Kesme kuvvetlerinin periyodik olarak değişimi titreşim ve talaş kalınlığının değişmesine neden olur.
a) Bir önceki pasoda sert bir noktanın veya diğer bir düzensizliğin sebep olduğu dalgalanma titreşime neden olarak deforme olmayan talaş kalınlığında değişime sebep olur ve yığılma kenarının periyodik kaybına yol açar.Genellikle böylasi bir oluşum proses koşullarındaki değişikliklerle 8 hız,besleme,iş parçasının bağlantısı ve kesici takım bağlantısı) önlenebilir.
b) Titreşim tezgah yakınındaki titreşimli bir makinadan de kaynaklanabilir.Titreşim önleyici teçhizatlarla veya sarsıntılı makinanın uzaklaştırılması ile problem ortadan kaldırılabilir.
3) Segment tipi talaşlar testere dişi benzeri dalgalanma gösterir.Kalın kısımlar düşük oranlarda deformasyona uğrarlar ve birbirleriyle şiddetli bir şekilde şekil değişmiş ince kısımlarla birleşmişlerdir.Titanyum gibi düşük ısıl iletkenliğe sahip malzemelerin işlenmesinde segment tipi talaşlarının en tipik örnekleri görülebilir.
4) Belirli şartlar altında kesikli (süreksiz) talaş oluşur;
a) Sünek malzemeler düşük hızlarda işlenirse kesmeyi başlatabilmek için yeterli gerinime ulaşılıncaya kadar aşırı deformasyon sertleşmesi iş parçasında bozunumu devam ettirir.Sistemdeki elemanlar (kesici takım tutucusu) ani hızlanmaya ve talaşın tamamen ayrılmasına müsaade eder.Ezme döngüsü yeniden başlar ve devam eder.Kesme kuvvetleri aşırı derecede dalgalanırsa yeni oluşmuş yüzey yırtılır ve dalgalı hale gelir.
b) Yüksek kesme hızlarında oluşan segment talaşı aynı zamanda parçalanarak ayrılabilir.
c) Süreksiz talaş oluşumu bazı alaşımlarda bilinçli olarak gerçekleştirilir.Gerilim yükseltici ikinci fazlar yan yana sıkı paketlenmiş talaşın tamamen ayrılmasına neden olurlar.İkinci fazlar ve inklüzyonlar çoğunlukla primer ve sekonder kayma zonlarında kayma mukavemetini azaltırlar.Bu yüzden kesme kuvvetleri düşüktür.Talaş kaldırma kabiliyeti arttığı için yüzey bitirme iyileşir ve titreşim oluşturma eğilimi azalır.
Yukarıda yapılan açıklamaları kısaca özetlemek gerekirse iş parçası malzemesinin talaşlı işlem karakteristiği, kullanılan metoda ve işlem değişkenlerine bağlı olarak talaşlar;
1) Sürekli (akma) talaş, 2) Dalgalı, 3) Segment, 4) Kesikli türlerde olabilir.
TALAŞLI ŞEKİLLENDİRME YÖNTEMLERİ
Vargel ve Planyalama: İş parçası ve kesici takımın nisbi hareketleri açısından vargel ve planyalama tüm yöntemler içinde en basit talaşlı şekillendirme metodlarıdır.Bu işlemlerin gerçekleştirilmesinde kullanılan makinalar ve takımlarda tüm tezgah ve kesici takımlar içinde en basitleridir.Vargelde düzgün bir yüzey eldesi amacıyla doğrusal bir çizgi boyunca kesme hareketi yapan tek noktalı bir kesici takım kullanılır.Birbirini takip eden kesme vurguları arasında takım kesme hareketine uygun bir açıyla beslenir.Düzlemsel yüzeylerin eldesinin yanısıra değişik oyuklarda vargel veplanya ile üretilebilirler.Vargel ve planyaların operasyonu için oldukça yetenekli operatörlere gerksinim vardır.Bu tezgahlarda üretilen şekillerin çoğunluğu frezeleme,broşlama gibi proseslerle daha ekonomik olarak imal edilebilmektedir.Planyalar, vargele bağlanması mümkün olmayan büyük iş parçaları üzerinde yatay ve düşey düzlemsel veya eğrisel formdaki yüzeylerin işlenmesi için kullanılmaktadır.
Planyalama operasyonlarının çoğunluğunda hareket şekil vargelin ters istikametindedir.İş parçası bir veya daha fazla sayıdaki tek noktalı kesici takımı geçerek şekillenir.İşparçası malzemesine göre tezgahlardaki girdi parametreleri değişmektedir.Vargel işleminde kesici takım ileri hareketi (strok)esnasında iş parçası üzerinden v hızında geçerek kesmeyi gerçekleştirir ve hızlı bir dönme stroğu ile geri döner.
TORNA TEZGAHLARI
Torna tezgahları geniş bir tezgah sınıfını oluşturmaktadır.Bütün diğer tezgah tiplerinin torna tezgahlarından türemiş oldukları söylanabilir.Genel olarak kalemin sabit kalıp parçanın döndügü bir tezgahtır.
Torna tezgahında işlenecek parça aynı zamanda sabit punto görevi yapan aynaya oynar çeneler yardımıyla bağlanır ve iş mili grubundan gelen hareketle çevrilir.Bu sırada parçanın salınımını azaltmak için diğer uçta hareketli punto ile sıkıştırılabilir.Uzun parçalar sabit ve hareketli yataklarla desteklenebilirler.Tezgah motorundan alınan hareket uygun dişli sistemleri vasıtasıyla istenilen devir sayısında iş parçasına aktarılıp istenen kesme hızı elde edilebi,lir.İş parçasının dönme yönü değiştirilebilir.
Parçayı işlemeye yarayan ve tutucuya bağlanmış kesici uç kendisine hareket vermek için bir araba üzerine bağlanmış olup gerek boylamasına ve gerekse enlemesine el ile yada otomatik olarak hareket ettirilebilir.El ile kumanda el çarkları ile sağlanır.İş milinden alınan hareketin uygun biçimde iletildiği talaş mili sayesinde kalemi taşıyan araba iş parçasının eksenine paralel yönde yer değiştirerek iş parçasının değişik yerleri düzenli biçimde işlenebilir.Vida açma işlemlerinde talaş mili yerine daha büyük ilerlemeler sağlayan ana milinden yararlanılarak araba ve buna bağlı olarak da kalem hareket ettirilir.
Genelde silindirik parçaların işlenilmesinde kullanılan torna tezgahları bazı eklerle frezeleme,diş açma,delik delme,delik işleme ve konik tornalama gibi işlevleri de yapabilirler.Konik tornalama özel öneme sahip olup değişik biçimlerde gerçekleştirilebilmektedir.
Bir torna tezgahının ana karakteristikleri puntolar arası mesafe ve punto yüksekliğidir.Bunların standart değerleri normlarda verilmiştir ve tezgahın işleyebileceği parçanın boy ve çap değerlerini göstermektedir.Torna tezgahları paralel,rovelver ve otomatik tipleri de mevcuttur.
Paralel Tornalar: Kalemin temel hareketleri genellikle parça eksenine paraleldir.İşlenecek parça bir yandan iş burnuna takılan bir aynaya diğer taraftan puntoya bağlanır.Aynaların bağlanma yerleri sabit olup ileri geri değiştirilebilir.Farklı uzunlukta parçaların bağlanabilmesi için puntolar kızaklar üzerinde hareket edebilir.
Rovelver Torna Tezgahları: Paralel tornalardan farkı,rovelver (dönebilir) bir takım taşıyıcısının bulunmasıdır.Bu döner takım taşıyıcısı altı köşeli olup her köşesi üzerine özel tesbit tertibatı yardımıyla ayrı görevler gören takımlar takılabilir.Amaç takımları rovelver kafa üzerinde hazır bulundurarak takım yada tezgah değiştirme esnasında geçen ve verimli olmayan süreleri minimuma indirmektir.
Otomatik Torna Tezgahları: Otomatik tornalar çubuk formundaki malzemeden küçük iş parçalarının seri bir şekilde kütlesel olarak imalatı için kullanılır.Bu tezgahlarda parçanın bağlanması ve takım değiştirmesi gibi verimli olmayan hareketlere harcanan zaman el yerine otomatik tertibat kullanıldığından rovelver tornalara göre daha kısadır.
Prodüksiyon Tornaları: İmalat işlerinde kullanılan tornalardır.Bu bakımdan üniversal olmaktan çok imalatı kolaylaştıracak ve verimli olmayan hareketler sırasında geçen zamanı kısaltmaya yarayacak tertibatla donatılır.Motor güçleri üniversal yornalara nazaran daha yüksektir.
Ağır Torna Tezgahları: Büyük ve ağır parçaların tornalanmasına yararlar.
Düşey Torna Tezgahları: Özel bir tezgah tipini oluştururlar.Bunların başlıca özelliği iş milinin düşey olmasıdır.Tezgah bir yada iki sütunlu olabilir.
Plan Torna Tezgahları: Bu tip tezgahlar kısa fakat çapı çok büyük olan iş parçalarının
işlenmesine uygundur.
Hadde Tornası: Bu tezgahlar sadece hadde silindirlerinin işlenmesinde kullanılır.
Sırt Torna Tezgahları: Pralel tornalarda gerçekleştirilen işlemlere benzer tornalama işlemleri yapılabilir.Özelliği form freze bıçaklarının,azdırmaların diş sırtlarını yani taban yüzeylerini tornalayabilmesidir.
FREZELEME: Frezeleme operasyonu yatay ve düşey frezeleme olmak üzere iki grupta toplanır.Bazen yatay frezeleme periferik veya slab frezeleme,düşey frezeleme ise yüzey frezeleme olarak anılmaktadır.Bu yöntemler birbirlerine göre bazı değişiklikler göstermektedir.
Yatay frezeleme ile yüzey işleme kesicinin dış kısmına yerleştirilen dişler vasıtasıyla sağlanır.Yüzey, kesicinin dönme ekseni ile paraleldir.Düz ve değişik formlara sahip yüzeyler bu metodla elde edilebilir ve sonuç yüzeyin kesiti,kesicinin eksenel çevre şeklinin aynısıdır.Bu yöntemle frezeleme genellikle yatay milli şeklinin aynısıdır.
Düşey frezeleme işlemi ile elde edilen yüzey kesici ekseni ile dik bir açı yapar.Kesme
işleminin çoğu kesici dişlerin dış kısımları tarafından gerçekleştirilmektedir.Yüzey frezeleme yatay ve düşey milli tezgahlarda yapılabilir.
Frezeleme işlemlerinde ortaya çıkan sorunlar,nedenleri ve çözüm yolları şunlardır;
Titreşim: Muhtemel sebepler şunlardır;
1) Makine, takım tutucusu, iş parçası bağlantısında ve milde yetersiz rijitlik
2) Çok büyük kesme kuvveti
3) Kör takım kullanımı
4) Yetersiz yağlama
5) Düz dişli takım
6) Çok büyük radyal çıkış
7) Sürtünme,yetersiz parçayı kurtarma mesafesi
Ortaya çıkan bu sorunları gidermek için aşağıdaki işlemler uygulanabilir;
1) Daha büyük millerin kullanımıyla giderilebilir.
2) Besleme miktarının azaltılması ve iş parçası ile aynı anda temas eden diş sayısının
azaltılması
3) Takım bileme ve değiştirme ile diderilebilir.
4) Yağlayıcının kesme zonunu tamamen ıslatmasını sağlamak
5) Helisel takım kullanımı
6) Takım açısının kontrolü
Boyut hassasiyetinin azalması ve boyut kontrolünün kaybı:Bu sorunu oluşturan muhtemel sebepler; Ötelenmeye sebep olan yüksek kesme yüklemesi, talaş toplanmasıdır,parça değiştirme esnasında talaşın tamamen temizlenmemesidir.
Ortaya çıkan bu sorunları gidermek için şunlar yapılabilir; parça ile aynı anda temas eden diş sayısının azaltılması,talaşlı işlem sıvısının dişler arasındaki talaşı uzaklaştıracak şekilde uygulanmasıdır.
Hızlı Takım Köremesi: Ortaya çıkan sorunların nedenleri; çok büyük kesme kuvveti ve yetersiz soğutucudur.
Sorunları gidermek için; parça ile temas halindeki diş sayısının azaltılması ve talaşlı işlem sıvısının dişler arasındaki talaşı uzaklaştıracak şekilde uygulanmasıyla giderilir.
Kötü Yüzey Bitirme: Ortaya çıkan sorunlar; yüksek miktarda besleme,körelmiş takım kullanımı,düşük kesme hızı ve takımın diş sayısının yetersizliğidir.
Sorunları gidermek için; bütün dişlerin aynı yükseklikte olup olmadığı kontrol edilmelidir.
Takımın Parçaya Batması: Ortaya çıkan sorunların nedenleri; çok büyük radyal çıkış,çok büyük talaş açısı ve uygun olmayan kesme hızıdır.
Bu sorunları gidermek için; diş parçasının ötelenmesi önlenmelidir.
İş Parçasının Sıvanması: Ortaya çıkan sorunların nedenleri şunlardır; hafif kesme,yetersiz radyal çıkış ve büyük alan genişliğidir.
Bu sorunları gidermek için; büyük besleme miktarı ve takım bileme işlemleri yapılır.
Takım Yanması: Ortaya çıkan sorunların nedenleri şunlardır; yetersiz yağlayıcı ve çok yüksek kesme hızıdır.
Bu sorunları gidermek için; sülfür esaslı yağ ilavesi,kesme hızının azaltılması ve soğutucunun takım ve kesme zonunu tamamen ıslatılmasının sağlanmasıyla giderilebilir.
Takım Dişlerinin Kırılması: Sorunun nedeni çok yüksek besleme miktarıdır.
Sorunu gidermek için; düşük miktarda besleme,çok sayıda dişe sahip takım kullanımı ve tabla malzemesi miktarının azaltılması uygulanabilir.
TAŞLAMA: Taşlama temel malzeme işleme proseslerindendir.Taşlama terimi genellikle belirli bir geometriye sahip takım şekline dönüştürülmüş veya serbest halde bulunan sert,köşeli aşındırıcı partikül veya tane yığınları ile metal işleme prosesini kastetmektedir.Partiküller üzerindeki küçük kesici uçlar talaş oluşumunu sağlar.Uygulama işlemine göre taşlama işlemi aşağıdaki gibi sınıflandırılabilir;
1) Yüzey Taşlama:Bu işlem silindirik yüzeye sahip bir disk tarafından gerçekleştirilir.Disk genellikle iş parçasından daha dar olduğu için iş parçasının kalınlığı ve genişliği boyunca besleme yapılır.Yüzey taşlama tezgahları ile hassas ve düzgün yüzeyler kısa zamanda elde edilebilmektedir.
2) Silindirik Taşlama: Hızla dönen taşlayıcı diskin yavaşça dönme hareketi yapan parça üzerinde çalışması ve bireysel kesmelerin çok kısa oluşu dışında tornalamanın aynısıdır.Bu amaçla silindirik taşlama tezgahları kullanılır.Bu tezgahlardan yalnız dış taşlamaya uygun olanlarına dış ve sadece iç taşlamaya uygun olanlarına ise iç silindirik taşlama tezgahı denir.
3) Merkezsiz Taşlama: Çok hassas silindirik yüzeyler yüksek hızlarda hareket eden merkezsiz taşlama ile çok küçük toleranslar dahilinde işlenebilmektedir.İş parçası parça tutucu tarafından hafifçe desteklenir ve taşlama basıncı taşlayıcı disk hızının 1:20’ si oranında bir hızla hareket eden düzenleyici disk tarafından uygulanır.
4) İç Taşlama: Küçük bir disk iş parçasının boşluğu içinde çalışır.Partiküllerin bireysel kesme boyları dış silindirik taşlama operasyonundakinden daha büyüktür.
5) Düzlemsel Bir İş Parçasının Tüm Genişliği Bardak Şekilli Diskin Halkası Yüzey Bitimi Tarafından Taşlanabilir: Bu yöntem yüzey frezelemeye benzemektedir.Küçük parçalar kenar taşlama olarak da adlandırılan yöntemle silindirik disklerin alın yüzeyleri üzerinde taşlanabilirler.
6) Basit Geometrik Yüzeylerin Yanı sıra Yiv ve Dişli gibi Girift Kısımların İşlenmesinde de Taşlama Kullanılabilir: Diğer talaşlı şekil verme yöntemlerindeki gibi taşlama ile şekil verme ve yüzey bitirme işlemleri gerçekleştirilebilmektedir.
Belirli bir proses geometrisi için deforme olmayan talaş kalınlığı ve kesme boyu artan kesme derinliği ve besleme hızı ve azalan disk hızı ile birlikte artmaktadır.
Taşlama prosesleri deforme olmayan talaş kalınlığına göre aşağıdaki şekilde sınıflandırılabilir;
a) Hassas Taşlama: Geçmişte taşlama işlemlerinin çoğu toleransları iyileştirmek ve yüzey kalitesini arttırmak için yapılırdı.Hassas taşlamada deforme olmayan talaş kalınlığı küçük ve spesifik enerji gereksinimi yüksektir.Proses bazen sabit besleme yerine sabit kuvvet uygulaması ile kontrol edilir.
b) Kaba Taşlama: Günümüzde taşlama malzeme işlemine ve şekillendirme prosesi haline gelmiştir.Diskler yeniden ağız hazırlamaya gerek duylmadan kırılmış aşındırıcı tozları ortamdan uzaklaştıracak ve aşırı sürtünmeyi önleyecek şekilde dizayn edilirler.
c) Sürünme Beslemeli Taşlama: Talaşlı işlemle işlenmesi planlanan malzemenin tamamı tek pasoda ve son derece yavaş bir hızla işlenmektedir.Disk önündeki sıcaklık artışı herhangi bir zararlı etkide bulunmadan metal işleme hızını yükseltmektedir.Malzemelerin metalurjik karakteristiklerine bağlı olarak belirli bir dereceye kadar artan sıcaklıkla birlikte talaşlı işlem kabiliyeti artar.
DİĞER TAŞLAMA METODLARI
Honlama: Honlama prosesi yüzey bitirme amacıyla kullanılan ve parçaların iç ve dış yüzeylerinin bütününün işlenmesini sağlayan bir talaşlı işlem yöntemidir.Broşlama ile açılan deliklerin yüzey bitirmesi ve nihai boyutların verilmesi bu yöntemle sağlanır.Ayrıca kesici takımların izleri dalgalanmalar ve küçük geometrik bozukluklar da bu yöntemle giderilebilmektedir.Kesme hızı taşlama operasyonundakinden çok daha düşüktür.Malzeme kaldırma miktarı 0.1mm veyq daha küçüktür.Honlama kesici bir takımın yüzey bitirmesinde olduğu gibi zaman zaman el ile yapılmasına rağmen genellikle özel bir aparat ile gerçekleştirilir.Honlama çoğu kez otomobil silindirleri gibi silindirik iç yüzeyler üzerinde yapılır.Honlama taşları hon başlığına iş parçasına karşılık gelecek şekilde bağlanır ve taşlar işlenecek yüzeye düşük miktarda kontrollü bir basınç uygularlar.Hon başlıklarının hareketleri iş parçası yüzeyinin klavuzluk ettiği delikteki yüzen şamandıralarla kontrol edilir.
Parlatma (polisaj) ve Fırçalama: Bu proses grubunun çoğunda aşındırıcı tozlar bant veya silindirik yüzey üzerindeki bez parçalarına gömülü halde kullanılırlar.Parlatma kuru veya yağlayıcılı ortamlarda gerçekleştirilir.Parlatma ile reflektivitesi yüksek yüzeyler elde edilebilir.Yüksek reflektivite yüzey düzgünlüğünden ziyade yüzey tabakalarını sıvanmasının bir sonucudur.
Lepleme: Yüzey bitirme amacıyla kullanılan ve içerisine aşındırıcı gömülü lep olarak adlandırılan yumuşak bir taşıyıcı malzeme ile gerçekleştirilen bir yüzey işleme yöntemidir.Lep malzemesi olarak iş parçası malzemesinden daha düşük sertlikte bez,dökme demir ve bakır gibi çeşitli malzemeler kullanılabilir.
Ultrasonik Taşlama: 0.04-0.08 boyutundaki adımlar şeklinde üretilen ultrasonik titreşimler sünek bir malzemeden yapılmış takım başlığını hareket ettirir.İçerisinde aşındırıcı partiküllerin gömülü olduğu çamur şeklindeki taşıyıcı arayüzeye doldurulur ve iş parçası dereceli olarak erozyona uğratılır.
TALAŞLI İMALAT
Talaşlı imalat prosesleri şekli,boyutları ve yüzey kalitesi önceden belirlenmiş parçaların metal işleme makinalarında kesme operasyonu ile şekillendirilmelerini kapsar.Talaşlı imalat, kesici takım ve iş parçasının nisbi hareketleri ile iş parçasının belirli bir kısmında, gerinim oluşturarak gerçekleştirilir.Diğer bir ifadeyle talaşlı imalat kesici takım tarafından uygulanan kesme kuvvetleri ile iş parçası arasındaki ara etkileşime bağlıdır.Talaşlı imalat proseslerinde mekanik enerji kullanılır.Bu gruba giren bazı yeni imalat tekniklerinde ise kimyasal,elektrik ve ısı enerjisi kullanılmaktadır.Talaşlı imalat yöntemleri başlıca dokuz ana grupta toplanabilir;
1)
Talaş Kaldırma Mekanizması:
Kesme Zonu: Basit bir yaklaşımla metal işleme küçük bir bölgede kayma ile gerçekleştirilen bir operasyon olarak değerlendirilebilir.Diğer bir ifadeyle kesme ve talaş son derece dar bir zonda gerçekleşen bölgesel kesme veya kayma prosesi tarafından oluşturulmaktadır.
Kesici takım önünde oluşan radyal basma zonunda yüksek deformasyon hızı ile yüksek oranda gerinime uğratılmış plastik bölge bulunmaktadır.Bütün plastik deformasyon proseslerinde olduğu gibi radyal basma zonu elastik ve plastik basma bölgelerinden meydana gelir.
Talaş Oluşumu:
İdeal halde plastik şekil verme proseslerinden hatırlanacağı gibi kayma zonu kayma
sistemlerinden meydana gelmektedir.Kayma sıkı paketlenmiş düzlemlerde gerçekleşir ve sürekli bir talaş oluşur.Bu durum değişik proses koşulları altında genelleştirilmiştir;
a)
b)
2)
a)
b) Titreşim tezgah yakınındaki titreşimli bir makinadan de kaynaklanabilir.Titreşim önleyici teçhizatlarla veya sarsıntılı makinanın uzaklaştırılması ile problem ortadan kaldırılabilir.
3)
4)
a)
b)
c)
Yukarıda yapılan açıklamaları kısaca özetlemek gerekirse iş parçası malzemesinin talaşlı işlem karakteristiği, kullanılan metoda ve işlem değişkenlerine bağlı olarak talaşlar;
Sürekli (akma) talaş, 2) Dalgalı, 3) Segment, 4) Kesikli türlerde olabilir.
TALAŞLI ŞEKİLLENDİRME YÖNTEMLERİ İş parçası ve kesici takımın nisbi hareketleri açısından vargel ve planyalama tüm yöntemler içinde en basit talaşlı şekillendirme metodlarıdır.Bu işlemlerin gerçekleştirilmesinde kullanılan makinalar ve takımlarda tüm tezgah ve kesici takımlar içinde en basitleridir.Vargelde düzgün bir yüzey eldesi amacıyla doğrusal bir çizgi boyunca kesme hareketi yapan tek noktalı bir kesici takım kullanılır.Birbirini takip eden kesme vurguları arasında takım kesme hareketine uygun bir açıyla beslenir.Düzlemsel yüzeylerin eldesinin yanısıra değişik oyuklarda vargel veplanya ile üretilebilirler.Vargel ve planyaların operasyonu için oldukça yetenekli operatörlere gerksinim vardır.Bu tezgahlarda üretilen şekillerin çoğunluğu frezeleme,broşlama gibi proseslerle daha ekonomik olarak imal edilebilmektedir.Planyalar, vargele bağlanması mümkün olmayan büyük iş parçaları üzerinde yatay ve düşey düzlemsel veya eğrisel formdaki yüzeylerin işlenmesi için kullanılmaktadır.
Vargel ve Planyalama:
Planyalama operasyonlarının çoğunluğunda hareket şekil vargelin ters istikametindedir.İş parçası bir veya daha fazla sayıdaki tek noktalı kesici takımı geçerek şekillenir.İşparçası malzemesine göre tezgahlardaki girdi parametreleri değişmektedir.Vargel işleminde kesici takım ileri hareketi (strok)esnasında iş parçası üzerinden v hızında geçerek kesmeyi gerçekleştirir ve hızlı bir dönme stroğu ile geri döner.
TORNA TEZGAHLARI
Torna tezgahları geniş bir tezgah sınıfını oluşturmaktadır.Bütün diğer tezgah tiplerinin torna tezgahlarından türemiş oldukları söylanabilir.Genel olarak kalemin sabit kalıp parçanın döndügü bir tezgahtır.
Torna tezgahında işlenecek parça aynı zamanda sabit punto görevi yapan aynaya oynar çeneler yardımıyla bağlanır ve iş mili grubundan gelen hareketle çevrilir.Bu sırada parçanın salınımını azaltmak için diğer uçta hareketli punto ile sıkıştırılabilir.Uzun parçalar sabit ve hareketli yataklarla desteklenebilirler.Tezgah motorundan alınan hareket uygun dişli sistemleri vasıtasıyla istenilen devir sayısında iş parçasına aktarılıp istenen kesme hızı elde edilebi,lir.İş parçasının dönme yönü değiştirilebilir.
Parçayı işlemeye yarayan ve tutucuya bağlanmış kesici uç kendisine hareket vermek için bir araba üzerine bağlanmış olup gerek boylamasına ve gerekse enlemesine el ile yada otomatik olarak hareket ettirilebilir.El ile kumanda el çarkları ile sağlanır.İş milinden alınan hareketin uygun biçimde iletildiği talaş mili sayesinde kalemi taşıyan araba iş parçasının eksenine paralel yönde yer değiştirerek iş parçasının değişik yerleri düzenli biçimde işlenebilir.Vida açma işlemlerinde talaş mili yerine daha büyük ilerlemeler sağlayan ana milinden yararlanılarak araba ve buna bağlı olarak da kalem hareket ettirilir.
Genelde silindirik parçaların işlenilmesinde kullanılan torna tezgahları bazı eklerle frezeleme,diş açma,delik delme,delik işleme ve konik tornalama gibi işlevleri de yapabilirler.Konik tornalama özel öneme sahip olup değişik biçimlerde gerçekleştirilebilmektedir.
Bir torna tezgahının ana karakteristikleri puntolar arası mesafe ve punto yüksekliğidir.Bunların standart değerleri normlarda verilmiştir ve tezgahın işleyebileceği parçanın boy ve çap değerlerini göstermektedir.Torna tezgahları paralel,rovelver ve otomatik tipleri de mevcuttur.
Paralel Tornalar:
Rovelver Torna Tezgahları: Paralel tornalardan farkı,rovelver (dönebilir) bir takım taşıyıcısının bulunmasıdır.Bu döner takım taşıyıcısı altı köşeli olup her köşesi üzerine özel tesbit tertibatı yardımıyla ayrı görevler gören takımlar takılabilir.Amaç takımları rovelver kafa üzerinde hazır bulundurarak takım yada tezgah değiştirme esnasında geçen ve verimli olmayan süreleri minimuma indirmektir.
Otomatik Torna Tezgahları: Otomatik tornalar çubuk formundaki malzemeden küçük iş parçalarının seri bir şekilde kütlesel olarak imalatı için kullanılır.Bu tezgahlarda parçanın bağlanması ve takım değiştirmesi gibi verimli olmayan hareketlere harcanan zaman el yerine otomatik tertibat kullanıldığından rovelver tornalara göre daha kısadır.
Prodüksiyon Tornaları:
Ağır Torna Tezgahları: Büyük ve ağır parçaların tornalanmasına yararlar.
Düşey Torna Tezgahları: Özel bir tezgah tipini oluştururlar.Bunların başlıca özelliği iş milinin düşey olmasıdır.Tezgah bir yada iki sütunlu olabilir.
Plan Torna Tezgahları: Bu tip tezgahlar kısa fakat çapı çok büyük olan iş parçalarının
işlenmesine uygundur.
Hadde Tornası: Bu tezgahlar sadece hadde silindirlerinin işlenmesinde kullanılır.
Sırt Torna Tezgahları: Pralel tornalarda gerçekleştirilen işlemlere benzer tornalama işlemleri yapılabilir.Özelliği form freze bıçaklarının,azdırmaların diş sırtlarını yani taban yüzeylerini tornalayabilmesidir.
FREZELEME: Frezeleme operasyonu yatay ve düşey frezeleme olmak üzere iki grupta toplanır.Bazen yatay frezeleme periferik veya slab frezeleme,düşey frezeleme ise yüzey frezeleme olarak anılmaktadır.Bu yöntemler birbirlerine göre bazı değişiklikler göstermektedir.
Yatay frezeleme ile yüzey işleme kesicinin dış kısmına yerleştirilen dişler vasıtasıyla sağlanır.Yüzey, kesicinin dönme ekseni ile paraleldir.Düz ve değişik formlara sahip yüzeyler bu metodla elde edilebilir ve sonuç yüzeyin kesiti,kesicinin eksenel çevre şeklinin aynısıdır.Bu yöntemle frezeleme genellikle yatay milli şeklinin aynısıdır.
Düşey frezeleme işlemi ile elde edilen yüzey kesici ekseni ile dik bir açı yapar.Kesme
işleminin çoğu kesici dişlerin dış kısımları tarafından gerçekleştirilmektedir.Yüzey frezeleme yatay ve düşey milli tezgahlarda yapılabilir.
Frezeleme işlemlerinde ortaya çıkan sorunlar,nedenleri ve çözüm yolları şunlardır;
Titreşim: Muhtemel sebepler şunlardır;
Makine, takım tutucusu, iş parçası bağlantısında ve milde yetersiz rijitlik
Çok büyük kesme kuvveti
Kör takım kullanımı
Yetersiz yağlama
Düz dişli takım
Çok büyük radyal çıkış
Sürtünme,yetersiz parçayı kurtarma mesafesi
Ortaya çıkan bu sorunları gidermek için aşağıdaki işlemler uygulanabilir;
Daha büyük millerin kullanımıyla giderilebilir.
Besleme miktarının azaltılması ve iş parçası ile aynı anda temas eden diş sayısının
azaltılması
Takım bileme ve değiştirme ile diderilebilir.
Yağlayıcının kesme zonunu tamamen ıslatmasını sağlamak
Helisel takım kullanımı
Takım açısının kontrolü
Boyut hassasiyetinin azalması ve boyut kontrolünün kaybı:Bu sorunu oluşturan muhtemel sebepler; Ötelenmeye sebep olan yüksek kesme yüklemesi, talaş toplanmasıdır,parça değiştirme esnasında talaşın tamamen temizlenmemesidir.
Ortaya çıkan bu sorunları gidermek için şunlar yapılabilir; parça ile aynı anda temas eden diş sayısının azaltılması,talaşlı işlem sıvısının dişler arasındaki talaşı uzaklaştıracak şekilde uygulanmasıdır.
Hızlı Takım Köremesi:
Sorunları gidermek için; parça ile temas halindeki diş sayısının azaltılması ve talaşlı işlem sıvısının dişler arasındaki talaşı uzaklaştıracak şekilde uygulanmasıyla giderilir.
Kötü Yüzey Bitirme:
Sorunları gidermek için; bütün dişlerin aynı yükseklikte olup olmadığı kontrol edilmelidir.
Takımın Parçaya Batması: Ortaya çıkan sorunların nedenleri; çok büyük radyal çıkış,çok büyük talaş açısı ve uygun olmayan kesme hızıdır.
Bu sorunları gidermek için; diş parçasının ötelenmesi önlenmelidir.
İş Parçasının Sıvanması: Ortaya çıkan sorunların nedenleri şunlardır; hafif kesme,yetersiz radyal çıkış ve büyük alan genişliğidir.
Bu sorunları gidermek için; büyük besleme miktarı ve takım bileme işlemleri yapılır.
Takım Yanması: Ortaya çıkan sorunların nedenleri şunlardır; yetersiz yağlayıcı ve çok yüksek kesme hızıdır.
Bu sorunları gidermek için; sülfür esaslı yağ ilavesi,kesme hızının azaltılması ve soğutucunun takım ve kesme zonunu tamamen ıslatılmasının sağlanmasıyla giderilebilir.
Takım Dişlerinin Kırılması: Sorunun nedeni çok yüksek besleme miktarıdır.
Sorunu gidermek için; düşük miktarda besleme,çok sayıda dişe sahip takım kullanımı ve tabla malzemesi miktarının azaltılması uygulanabilir.
TAŞLAMA: Taşlama temel malzeme işleme proseslerindendir.Taşlama terimi genellikle belirli bir geometriye sahip takım şekline dönüştürülmüş veya serbest halde bulunan sert,köşeli aşındırıcı partikül veya tane yığınları ile metal işleme prosesini kastetmektedir.Partiküller üzerindeki küçük kesici uçlar talaş oluşumunu sağlar.Uygulama işlemine göre taşlama işlemi aşağıdaki gibi sınıflandırılabilir;
1) Yüzey Taşlama:
2) Silindirik Taşlama:
3)
4) İç Taşlama:
5) Düzlemsel Bir İş Parçasının Tüm Genişliği Bardak Şekilli Diskin Halkası Yüzey Bitimi Tarafından Taşlanabilir: Bu yöntem yüzey frezelemeye benzemektedir.Küçük parçalar kenar taşlama olarak da adlandırılan yöntemle silindirik disklerin alın yüzeyleri üzerinde taşlanabilirler.
6) Basit Geometrik Yüzeylerin Yanı sıra Yiv ve Dişli gibi Girift Kısımların
Belirli bir proses geometrisi için deforme olmayan talaş kalınlığı ve kesme boyu artan kesme derinliği ve besleme hızı ve azalan disk hızı ile birlikte artmaktadır.
Taşlama prosesleri deforme olmayan talaş kalınlığına göre aşağıdaki şekilde sınıflandırılabilir;
a) Hassas Taşlama: Geçmişte taşlama işlemlerinin çoğu toleransları iyileştirmek ve yüzey kalitesini arttırmak için yapılırdı.Hassas taşlamada deforme olmayan talaş kalınlığı küçük ve spesifik enerji gereksinimi yüksektir.Proses bazen sabit besleme yerine sabit kuvvet uygulaması ile kontrol edilir.
b) Kaba Taşlama: Günümüzde taşlama malzeme işlemine ve şekillendirme prosesi haline gelmiştir.Diskler yeniden ağız hazırlamaya gerek duylmadan kırılmış aşındırıcı tozları ortamdan uzaklaştıracak ve aşırı sürtünmeyi önleyecek şekilde dizayn edilirler.
c) Sürünme Beslemeli Taşlama:
DİĞER TAŞLAMA METODLARIHonlama prosesi yüzey bitirme amacıyla kullanılan ve parçaların iç ve dış yüzeylerinin bütününün işlenmesini sağlayan bir talaşlı işlem yöntemidir.Broşlama ile açılan deliklerin yüzey bitirmesi ve nihai boyutların verilmesi bu yöntemle sağlanır.Ayrıca kesici takımların izleri dalgalanmalar ve küçük geometrik bozukluklar da bu yöntemle giderilebilmektedir.Kesme hızı taşlama operasyonundakinden çok daha düşüktür.Malzeme kaldırma miktarı 0.1mm veyq daha küçüktür.Honlama kesici bir takımın yüzey bitirmesinde olduğu gibi zaman zaman el ile yapılmasına rağmen genellikle özel bir aparat ile gerçekleştirilir.Honlama çoğu kez otomobil silindirleri gibi silindirik iç yüzeyler üzerinde yapılır.Honlama taşları hon başlığına iş parçasına karşılık gelecek şekilde bağlanır ve taşlar işlenecek yüzeye düşük miktarda kontrollü bir basınç uygularlar.Hon başlıklarının hareketleri iş parçası yüzeyinin klavuzluk ettiği delikteki yüzen şamandıralarla kontrol edilir.
Honlama:
Parlatma (polisaj) ve Fırçalama: Bu proses grubunun çoğunda aşındırıcı tozlar bant veya silindirik yüzey üzerindeki bez parçalarına gömülü halde kullanılırlar.Parlatma kuru veya yağlayıcılı ortamlarda gerçekleştirilir.Parlatma ile reflektivitesi yüksek yüzeyler elde edilebilir.Yüksek reflektivite yüzey düzgünlüğünden ziyade yüzey tabakalarını sıvanmasının bir sonucudur.
Lepleme:
Ultrasonik Taşlama: 0.04-0.08 boyutundaki adımlar şeklinde üretilen ultrasonik titreşimler sünek bir malzemeden yapılmış takım başlığını hareket ettirir.İçerisinde aşındırıcı partiküllerin gömülü olduğu çamur şeklindeki taşıyıcı arayüzeye doldurulur ve iş parçası dereceli olarak erozyona uğratılır.
KESİCİ TAKIMLAR
Kesici Takım Malzemeleri: Kesici takım malzemesinin seçimini etkileyen kriterler şunlardır;
İş parçasının karakteristikleri (kimyasal ve metalurjik hali)
Parça karakteristikleri (geometri,yüzey bitirme,boyutsal hassasiyet ve yüzey bütünlü-
ğü gereksinimleri)
Takım tezgahı ve takım tutucusunun karakteristikleri
Destek sistemi
Yüksek bölgesel gerilimler ise takımın aşağıdaki özelliklere sahip olmasını gerektir-
mektedir;
Yüksek sertlik
Aşınmaya ve kesici kenarın talaşlanmaya karşı direnci yüksek olmalıdır
Yüksek tokluk
Yüksek sıcak sertlik
Kütlesel deformasyona direnç gösterebilmek için yüksek mukavemet
Yüksek kimyasal kararlılık
Uygun ısıl özellikler
Yüksek elastik modül
Tıtarlı takım ömrü
Doğru geometri ve yüzey kelitesi
Sade Karbonlu ve Alaşımlı Takım Çelikleri:
%0.9 ila %1.3 arasında karbon ihtiva
eden sade karbon çelikleri su verme ve temperleme işlemi ile yüksek sertlik,mukavemet ve tokluk kazanırlar ve kesici kenar keskin bir hale kolaylıkla getirilebilir.200-205°C’ın üzerindeki sıcaklıklardaki temperleme işlemlerinde sertlik kaybı gösteririler ve bu sebeple diğer takım çelikleri tarafından ikame edilmişlerdir.
Yüksek Hız Çelikleri: Bu çelikler sade karbon ve alaşımlı takım çeliklerinden daha üstündürler.600°C’a kadar kesme kabiliyetlerini korurlar ve yüksek kırmızı sertlik özelliğine sahiptirler.Takım çelikleri ile aynı takım ömrü için kesme hızları takım çelikleriiçin müsaade edilen değerin iki katıdır ve bu nedenle yüksek hız çeliği olarak adlandırılırlar.
Dökme Karbürler:
Sinter Karbürler:Toz metalurjisi teknikleriyle üretilen sinter karbürler talaşlı imalatta kullanılan kesici takım malzemeleri arasında önemli bir konumdadır.Bu malzemeler HSS çeliklerine göre 4-5 kat daha yüksek kesme hızlarında çalışırlar.
Sermetler:
Kaplanmış Karbürler:
Seramik Takımlar: Al2O3 gibi seramikler kaplama dışında sinterleme veya sıcak presleme ile seyyar uç formunda retilebilirler.Bu oksitler herhangi bir metal bağlayıcı kullanmadan kendi kendine yüksek sıcaklıklarda sinterlenebilirler.
Kübik Bor Nitrür: Sentetik elmas üretim yöntemlerine benzeyen yüksek sıcaklık ve yüksek basınç uygulaması ile üretilen kübik bor nitrür elmastan sonra en sert malzemedir.
Elmas:
TAKIM TAHRİBATI:
1) Dereceli olarak yavaş yavaş husule gelen tahribat, 2) Ani kırılma
Dereceli Olarak Meydana Gelen Tahribat Şekilleri:
Taban Yüzeyinin Aşınması:
Takım ile iş parçası üzerinde yeni teşekkül eden
Yüzey arasındaki şiddetli sürtünme neticesinde taban yüzeyinde bir aşınma bölgesi meydana gelir.Aşınma hızının analitik karakterizasyonu talaşlı işleme zaman zaman ara vererek bu bölgenin genişliğinin VB ölçümü ile yapılabilir.
b) Burun Aşınması:
c) Krater Aşınması:
d) Kenarların Yuvarlaklaştırılması:
e) Kenar Taşlanması:
f) Kenar Çatlaması:
2) Ani Kırılma:
Takım Ömrü Tayininde Kullanılan Kriterler: Takım ömrü takım seçimini,proses değişkenlerini,proses ekonomisini,kompütür kontrolü ve otomasyonu etkiler.
Krater aşınması limiti takım kenarının veya burnunun tamamen kaybı veya taban ve krater aşınması ile kaybedilen toplam akım malzemesi miktarı için önceden tayin edilmiş hacimsel cinsten bir limit değeri takım ömrünün tayininde kullanılan diğer kriterlerdir.Takım ömrünün bir aralıkta değişmesine aşağıdaki etkenler neden olmaktadır;
İş parçası malzemesinin sertliğinin parça içinde bir noktadan diğer noktaya değişmesi
Kesici takım malzemesindeki değişkenlik,geometri ve hazırlama şekli
Takım tutucusu ve iş parçası bağlantısı ve diğer faktörlerden kaynaklanan titreşimler
İş parçası yüzey karakteristiklerinin değişimi
Takım ömrünün tesbiti amacıyla çelikler üzerinde çok sayıdaki deneysel çalışmada
elde edilen datalar takım malzemesi ve prosese bakılmaksızın takım ömrü dağılımının genellikle normal logaritmik karakterde ve büyük standart sapmalara sahip olduğunu göstermektedir.
TALAŞLI İŞLEM KABİLİYETİ
Talaşlı işlenebilirlik proses ve malzemeyi birlikte ihtiva eden bir sistem özelliği olarak düşünülmelidir.Malzemeleri işlenebilirlik açısından genel bir sıralamaya koymak mümkün değildir.Bununla beraber geleneksel olarak işlenebilirliğin bir malzeme özelliği olduğu söylenebilir.Malzemelerin talaşlı işlem kabiliyetini belirlemede kantitatif değerlendirme kriterlerinin kullanılması gerekir.Bu kriterler aşağıda detaylı olarak izah edilmiştir;
1) Sık sık adından söz edilen talaşlı işlenebilirlik indeksi,referans bir malzemeye göre malzemelerin ortalama işlenebilme hızı sıralamasını ifade etmektedir.
2) Dakika ve saniye cinsinden verilen bir takım ömrü için kesme hızı değeri veya verilen bir takım ömrü kriteri için işlenen metalin hacmi malzemelerin talaşlı işlenebilirlik kabiliyetinin tesbitinde kullanılabilecek daha kantitatif ölçülerdir.
3) Diğer bir kriter takım aşınmasıdır.Bu değer verilen bir kesme hızı ve besleme değerinde kalem boyutunda birim zamanda aşınmadan dolayı meydana gelen değişim cinsinden veya standart bir taban yüzeyi aşınmasının oluşabilmesi için gerekli olan zaman olarak verilir.
4) Diğer bir kantitatif ölçü ise standart kesme ve besleme hızlarında elde edilen yüzey bitirme kalitesidir.
Talaşlı işlenebilirlik çok yönlü bir özelliktir ve malzemelerin bir kısım özellikleri tarafından etkilenir.İyi işlenebilirlik terimi minimum takım aşınması,iyi yüzey bitirme gibi kriterlerden birini veya birden fazlasını ifade eder.
İyi işlenebilirlik için aşağıdaki özellikler aranır;
Talaşın kolaylıkla kırılabilmesi ve küçük oranlardaki kaymadan sonra talaşın ayrılabilmesi için sünekliliğin düşük olması gerekir.Bu karakteristikler plastik deformasyonda istenenlerin tam tersidir.Bu yüzden tercih edilen özellikler arasında düşük bir deformasyon üssü,düşük kavitasyon oluşturma direnci,düşük kesit büzülmesi ve düşük kırılma direnci bulunmaktadır.
DEMİR ESASLI METALLER
Karbon Çelikleri: Karbon çeliği terimi çok düşük karbon içerikli demirden ötektoid üstü çeliklere kadar uzanan çok geniş bir malzeme grubunu kapsamaktadır.Bu çelikler ticari olarak şu koşullarda pazarlanırlar;
1) Tamamıyla tavlı koşul; lameller perlitik formda bulunan karbür oranındaki artışla birlikte mukavemet artar ve süneklik azalır.
Karbürü küre formuna getirmek için ısıl işlem görmüş koşulda modüler veya küresel çeliğin mukavemeti düşük sünekliği yüksektir.
TALAŞLI İŞLEM ÇELİKLERİ:
Alaşımlı Çelikler: Alaşımlı çeliklerde karbür oranının artışı ile doğru orantılı bir şekilde sertlikartar ve buna paralel olarak takımın aşınma hızı yükselir.
Paslanmaz Çelikler: Paslanmaz çeliklerin yüksek mukavemeti ve düşük ısıl iletkenliği talaşlı işlem esnasında aşırı sıcaklık yükselmesine sebep olmaktadır.
Dökme Demirler: Primer sementitin varlığı beyaz dökme demirin talaşlı işlenebilirliğini oldukça güçleştirir.Gri dökme demirde takım aşınmasının ve ani kırılmaların birinci dereceden sorumlusu beyaz zon olarak adlandırılan sementetik yapıdaki sert bölgedir.
DEMİRDIŞI MALZEMELER Sadece çinko alaşımları üzerinde önemli sayılabilecek oranlarda talaşlı işlem gerçekleştirilmektedir.
Düşük Ergime Noktalı Malzemeler:
Magnezyum Alaşımları: Düşük süneklik talaşlı işlenebilirliği geliştirir ve magnezyum alaşımlarına talaşlı işlem alaşımı sıfatını kazandırır.
Alüminyum Alaşımları:
Berilyum:
Bakır Esaslı Alaşımlar:
Nikel Esaslı Alaşımlar ve Süper Alaşımlar: Düşük süneklikten doleyı bu alaşımların soğuk çalışmış veya kombine ısıl işlem görmüş halde işlenmesi tavsiye edilmektedir.Ancak bu alaşımların yüksek yapışma özelliği ve düşük ısıl iletkenliği çoğunlukla yüksek mukavemetle birleşerek bu malzemenin tavlı veya aşırı yaşlandırılmış koşullarda işlemini zorunlu hale getirir.
Titanyum: Yüksek reaktivitesi ve yüksekyapışma özelliği düşük ısıl iletkenliği ile birleşerek geniş bir kesme hızı aralığında talaşın kesikli bir şekilde oluşumuna yol açar ve talaşlı işlemi güçleştirir.
NÜMERİK KONTROL ve OTOMASYON: Takım tezgahlarının operasyonu ve kontrolü büyük yetenek gerektirmektedir.Üç boyutlu dış yüzeylere sahip bir parçanın freze ile işlenmesi bu zorluğu sergilemektedir.Nümerik kontrol başlangıçta böyle üç boyutlu karmaşık yüzeylere sahip uçak parçalarının işlenmesi için geliştirilmiştir.Yazılımın gelişimine paralel olarak bilgisayar ve kontrol donanımlarında hızlı gelişmeler sağlanmıştır ve bu gelişim takım malzemelerindeki ilerlemelere eş zamanlı olarak gerçekleşmiştir.
Programlanabilir kontrol yazılım kullanarak iş parçası veya takımı belirli yönlerde hareket ettirebilmektedir ve hatta çoklu yüzeylerin işlenmesini mümkün kılmaktadır.Kontrol programları belirgin bir parçanın nasıl işlenebileceğini tanımlamaktadır.
NC veye CNC tezgahlarındaki gelişmeler oldukça baş döndürücü bir hızla devam etmektedir.NC takım tezgahlarının günümüze kadar imal edilmiş tüm takım tezgahları içerisinde payı hala çok küçük olmasına rağmen günümüzdeki oranı toplam tezgah üretiminin yarısından fazladır.
ELEKTRO-KİMYASAL İŞLEME YÖNTEMLERİ: Günümüzde sanayida kullanılan elektro ve kimyasal işleme yöntemleri şunlardır;
Kimyasal işleme, 2) Elektro-Kimyasal işleme, 3) Elektro erozyonla işleme, 4) Elektro-
Kimyasal taşlama, 5) Yüksek enerjili ışınla işleme
Kimyasal İşleme: Metallerin çoğunluğunun ve seramiklerin bazılarının bazı asit veya alkali çözeltiler içinde çözünme gösterdikleri yıllardan beri bilinmektedir.Metal atomları birer birer ayrılarak sıvı ile çevrelenmiş bölgenin tamamı çözülebilir.Endüstriyel uygulamalarda yüzeyin sadece bir kısmı dağlanır.Diğer kısımları balmumu,boya ve polimer film gibi maddelerle korunur.Daldırma veya püskürtme yoluyla tüm yüzeylerde kalın bir film oluşturulur, dağlanarak elde edilecek olan model bu yüzey üzerinde bir şablon boyunca bıçakla kesilir.
Elektro-Kimyasal İşleme: Elektro kimyasal işleme prensip olarak elektrolitik metal kaplama işleminin tam tersidir.Elektrokimyasal işlemede iş parçaı yüzeyinden atomlar koparılır ve takiben elektrolit tarafından taşınarak uzaklaştırılırlar.Elektrokimyasal bir metal erozyonu söz konusudur.İşparçası iletken olmalıdır ve anodu teşkil eder.
Son şekli verilmiş elektrod negatif yüklü takım tutucuya tesbit edilir ve iş parçası pozitif yüklü tablaya bağlanır.Güç kaynağı olarak düşük voltaj ve yüksek amper değerlerinde
DC akım kullanılır.Elektrod ve iş parçasının tesbit edilip yüklenmesinden sonra pompalar vasıtasıyla elektrolitin elektrod ile iş parçası arasında sirkülasyonu sağlanır.
Elektroerozyonla İşleme: Bu yöntemde işleyici takım olarak kullanılan elektrod ile iletken iş parçası arasında meydana gelen elektrikli şarjın oluşturduğu aşırı sıcaklık ile yüzeyden çok küçük parçalar koparılarak şekillendirme gerçekleştirilir.İş parçası ve metal veya grafit katot çoğunlukla hidrokarbondan oluşan dielektrik bir sıvıya daldırılır.Elektrod şeçimi işlenecek malzemeye ve gerçekleştirilecek işleme göre yapılır.Genelde seçilecek takım malzemesinin yüksek ergitme noktalı mükemmel bir elektrik iletkenli ve yüksek aşınma direncine sahip olması istenir.
Elektrokimyasal Taşlama: Elektrolitik taşlama olarak da adlandırılan bu yöntem klasik taşlama ile elektrokimyasal işlemin birleşmesinden meydana gelir.
Elektrolitik taşlama düşük voltajlı doğru akımın kemirici takım ve iş parçasına uygulanmasıyla oluşturulan elektrokimyasal erozyonla meydana getirilir.Elektrokimyasal reaksiyonun sonunda elektrolitin iyonlaşması ve bu iyonların metal yüzeyinde oluşturdukları metal oksit filminin koparılıp elektrolit tarafından uzaklaştırılmasıyla yüzeyler taşlanmış olur.
Yüksek Enerjili Işınla İşleme: Bu yöntemle kontrollü bir şekilde ergitme ve kısmi buharlaştırma ile malzemeler üzerinde kesme ve delme işlemleri gerçekleştirilebilir.Bu proses elektron ışını ve plazma ark gibi kaynak proseslerinin bir alt dalıdır.Yüksek enerjili ışınla kesme operasyonu metalik malzemelerin yanı sıra özellikle seramik ve plastikler gibi işlenmesi güç olan malzemelerin şekillendirilmesinde de çok kullanışlıdır.
PLASTİK MALZEMELERİN TALAŞLI İŞLEMİ Plastik malzemeler moleküler yapıya sahip olmalarına rağmen belirli toleranslar dahilinde talaşlı imalat yöntemleriyle işlenebilirler.
Metallere kıyasla plastik malzemelerin elastisite modülleri düşüktür ve kesme kuvvetleri etkisi altında kolaylıkla esneyebilirler.Bu nedenle bu grup malzemelerin tezgaha çok iyi bir şekilde bağlanması ve desteklenmesi gerekmektedir.
Genelde plastikler düşük ısıl iletkenliğe sahiptirler.Bu yüzden kesme zonunda yoğunlaşan ısı bütün iş parçası boyunca dağıtılamaz ve işlenen yüzeyde aşırı ısınma meydana gelir.Termoplastik bir rezinde cam fazına geçiş sıcaklığına yaklaşılarak yüzeylerde aşırı deformasyon ve bozulma meydana gelebileceği gibi termoset rezinlerde çatlama ve ısıl şokun neden olabileceği kırılmalar vuku bulabilir.
Büyük talaş açılarında kesme zonu kısalttığı ve kesme zonu kısaltıldığı ve kesme enerjisi azaltıldığı için kesici takımlar büyük talaş açısına sahip olacak şekilde imal edilirler.
Plastiklerin ilave malzemelerle takviye edilmesi halinde talaşlı işlemleri şaşıtıcı derecede güçleşir.Cam fiberler oldukça serttirler ve sadece karbür ve elmas takımlarla işlenebilirler.
Genelde kalıplama ve forming metodları ile kabul edilebilir yüzey bitirme ve boyutsal tolaranslar elde edilebilir ve dizayn aşamasında talaşlı işlemden kaçınma amaçlanır.
Seramiklerin Talaşlı İşlemi: Seramiklerin büyük bir kısmı serttir ve aşındırıcı karakterdedir.Bu nedenle seramiklerin sınırlı seviyelerdeki talaşlı işlemleri yine daha sert olan
diğer bir seramik takımla sağlanmaktadır.Elmas, taşlama dislerinin yüzeylerinin hazırlanmasında kullanılır.Hemen hemen bütün taşlama yöntemleri seramiklerin işlenmesinde kullanılabilir.Kimyasal etkiye uğrayan seramikler kimyasal yöntemlerle işlenebilirler.
Seramik ve silisyum kristallerinin işlşenmesi için yüksek enerji ışını uygundur ve özellikle laser ışını ile delik açma işlemleri gerçekleştirilebilir.
Saf alüminyumda olduğu gibi saf bakırın talaşlı işlenebilme kabiliyeti soğuk çalışılmış koşullarda maksimum düzeye ulaşır.Bu koşul saf alüminyumdan daha küçük kesme kuvvetleri ile işlenebilen tek fazlı alaşımlar için de geçerlidir. Kuru ortamda kolayca işlenebilir. Saf alüminyum ve sünek alüminyum alaşımları tavlı koşullarda işlemeleri halinde talaş takıma yapışır.Bu nedenle yumuşak malzemeler soğuk çalışılmış koşullarda işlenirler.Çeliklerin büyük bir kısmı talaşlı işlemle şekillendirilebilmektedir.Talaşlı işlenebilirliği geliştirmek için gösterilen gayretler talaşlı işlem çeliklerinin geliştirilmesi ile sonuçlanmıştır.Bu çelikler öncelikle kurşun gibi matriste çözünmeyen yumuşak element içerirler ve sülfür içerikleri diğer çeliklere göre daha yüksektir.
Kırılgan malzemelerden imal edilen takımlar ani kırılma riski taşırlar.Bu olaya özellikle seramik ve sinter karbür gibi kırılgan malzemelerden imal edilen kesici takımlarla gerçekleştirilen süreksiz kesme tipi operasyonlarda sıkça rastlanır.Isıl yorulma kırılgan takımlarda kesici kenara paralel ve dik yönlerde çatlak teşekkülüne sebep olabilir. Yığılma kenarının periyodik olarak kaybı veya süreksiz kesme tipi operasyonlarında kırılgan malzemelerden yapılmış takımların kullanılması kenar taşlanmasına yol açar. Aşınma sonucu kesici kenar yuvarlak hale gelir ve kesme giderek artan negatif bir talaş açısı ile kesmenin köküne kadar devam eder. Deformasyona uğramayan talaş kalınlığı azaldığı zaman enerjinin tümü plastik ve elastik deformasyona harcanır.Aşırı sıcaklık artışı ve kesme gerilmeleri talaş yüzeyinde zamanla bir kraterin oluşumuna sebep olur.Aşınma genellikle KT derinliğinin ölçümü veya kesme kenarına dik olarak kraterin kesit alanının ölçümü ile kantitatif bir şekilde değerlendirilebilir.Krater aşınması aşınma,adhezyon ve takiben takım malzemesinin frenlenmesi difüzyon veya ısı yumuşama ve plastik deformasyonun etkisi altında sürekli bir şekilde artarak devam eder. VN derinliğinde bir oyuk veya çentik çoğunlukla iş parçasının sinesine karşı sürtünme neticesinde takım burnunun parçaya dalan kısmında oluşur. Tahribat şekilleri iki ana grupta toplanabilir; En sert malzemedir ve uzun bir süre doğal tek kristal formunda alüminyum ve diğer demirdışı malzemelerin yüzey bitirme işlemlerinde yüksek kesme hızlarında kullanılır. İdeal bir takım difüzyon bariyeri görevi görecek ve süreksiz kesme işleminde yeterli tokluk gösterebilecek bir altyapıya ve oldukça sert ve reaktif olmayan bir yüzeye sahip olmalıdır. Sinterlenmiş karbürler sermetlerin bir alt sınıfıdır ve bağlanma metalik bir fazla sağlanır.Çeliklerin kesme işleminde Ni ve Mo matrisli TiC’ün kullanımı giderek yaygınlaşmaktadır.Karbür oranı belirli bir değere ulaştığı zaman takım malzemeleri sıcak deformasyonla şekillendirilebilme kabiliyetini tamamen kaybetmektedir.Bu nedenle karbür oranı yüksek olan malzemeler dökümyöntemiyle kesici takım haline getirilirler.
Yüzey bitirme amacıyla kullanılan ve içerisine aşındırıcı gömülü lep olarak adlandırılan yumuşak bir taşıyıcı malzeme ile gerçekleştirilen bir yüzey işleme yöntemidir.Lep malzemesi olarak iş parçası malzemesinden daha düşük sertlikte bez,dökme demir ve bakır gibi çeşitli malzemeler kullanılabilir. Talaşlı işlemle işlenmesi planlanan malzemenin tamamı tek pasoda ve son derece yavaş bir hızla işlenmektedir.Disk önündeki sıcaklık artışı herhangi bir zararlı etkide bulunmadan metal işleme hızını yükseltmektedir.Malzemelerin metalurjik karakteristiklerine bağlı olarak belirli bir dereceye kadar artan sıcaklıkla birlikte talaşlı işlem kabiliyeti artar. İşlenmesinde de Taşlama Kullanılabilir: Diğer talaşlı şekil verme yöntemlerindeki gibi taşlama ile şekil verme ve yüzey bitirme işlemleri gerçekleştirilebilmektedir. Küçük bir disk iş parçasının boşluğu içinde çalışır.Partiküllerin bireysel kesme boyları dış silindirik taşlama operasyonundakinden daha büyüktür. Merkezsiz Taşlama: Çok hassas silindirik yüzeyler yüksek hızlarda hareket eden merkezsiz taşlama ile çok küçük toleranslar dahilinde işlenebilmektedir.İş parçası parça tutucu tarafından hafifçe desteklenir ve taşlama basıncı taşlayıcı disk hızının 1:20’ si oranında bir hızla hareket eden düzenleyici disk tarafından uygulanır. Hızla dönen taşlayıcı diskin yavaşça dönme hareketi yapan parça üzerinde çalışması ve bireysel kesmelerin çok kısa oluşu dışında tornalamanın aynısıdır.Bu amaçla silindirik taşlama tezgahları kullanılır.Bu tezgahlardan yalnız dış taşlamaya uygun olanlarına dış ve sadece iç taşlamaya uygun olanlarına ise iç silindirik taşlama tezgahı denir.Bu işlem silindirik yüzeye sahip bir disk tarafından gerçekleştirilir.Disk genellikle iş parçasından daha dar olduğu için iş parçasının kalınlığı ve genişliği boyunca besleme yapılır.Yüzey taşlama tezgahları ile hassas ve düzgün yüzeyler kısa zamanda elde edilebilmektedir. Ortaya çıkan sorunlar; yüksek miktarda besleme,körelmiş takım kullanımı,düşük kesme hızı ve takımın diş sayısının yetersizliğidir. Ortaya çıkan sorunların nedenleri; çok büyük kesme kuvveti ve yetersiz soğutucudur. İmalat işlerinde kullanılan tornalardır.Bu bakımdan üniversal olmaktan çok imalatı kolaylaştıracak ve verimli olmayan hareketler sırasında geçen zamanı kısaltmaya yarayacak tertibatla donatılır.Motor güçleri üniversal yornalara nazaran daha yüksektir.Kalemin temel hareketleri genellikle parça eksenine paraleldir.İşlenecek parça bir yandan iş burnuna takılan bir aynaya diğer taraftan puntoya bağlanır.Aynaların bağlanma yerleri sabit olup ileri geri değiştirilebilir.Farklı uzunlukta parçaların bağlanabilmesi için puntolar kızaklar üzerinde hareket edebilir.
Süreksiz talaş oluşumu bazı alaşımlarda bilinçli olarak gerçekleştirilir.Gerilim yükseltici ikinci fazlar yan yana sıkı paketlenmiş talaşın tamamen ayrılmasına neden olurlar.İkinci fazlar ve inklüzyonlar çoğunlukla primer ve sekonder kayma zonlarında kayma mukavemetini azaltırlar.Bu yüzden kesme kuvvetleri düşüktür.Talaş kaldırma kabiliyeti arttığı için yüzey bitirme iyileşir ve titreşim oluşturma eğilimi azalır. Yüksek kesme hızlarında oluşan segment talaşı aynı zamanda parçalanarak ayrılabilir. Sünek malzemeler düşük hızlarda işlenirse kesmeyi başlatabilmek için yeterli gerinime ulaşılıncaya kadar aşırı deformasyon sertleşmesi iş parçasında bozunumu devam ettirir.Sistemdeki elemanlar (kesici takım tutucusu) ani hızlanmaya ve talaşın tamamen ayrılmasına müsaade eder.Ezme döngüsü yeniden başlar ve devam eder.Kesme kuvvetleri aşırı derecede dalgalanırsa yeni oluşmuş yüzey yırtılır ve dalgalı hale gelir. Belirli şartlar altında kesikli (süreksiz) talaş oluşur; Segment tipi talaşlar testere dişi benzeri dalgalanma gösterir.Kalın kısımlar düşük oranlarda deformasyona uğrarlar ve birbirleriyle şiddetli bir şekilde şekil değişmiş ince kısımlarla birleşmişlerdir.Titanyum gibi düşük ısıl iletkenliğe sahip malzemelerin işlenmesinde segment tipi talaşlarının en tipik örnekleri görülebilir. Bir önceki pasoda sert bir noktanın veya diğer bir düzensizliğin sebep olduğu dalgalanma titreşime neden olarak deforme olmayan talaş kalınlığında değişime sebep olur ve yığılma kenarının periyodik kaybına yol açar.Genellikle böylasi bir oluşum proses koşullarındaki değişikliklerle 8 hız,besleme,iş parçasının bağlantısı ve kesici takım bağlantısı) önlenebilir. Özel koşullar altımda sürekli talaşların kalınlığı periyodik olarak değişim sergileyebilir ve dalgalı tip talaş oluşur.Dalgalı talaşın kalınlığı sinüzoidal bir değişim gösterir.Kesme kuvvetlerinin periyodik olarak değişimi titreşim ve talaş kalınlığının değişmesine neden olur. Biraz yüksek hızlarda çalışma halinde ise sıcaklık yükselir.Sürtünme artarak takım yüzeyinde kaymayı tamamen önler ve sistem bir optimim proses geometrisi bularak enerji tüketimini minimum seviyeye indirir.Kayma yığılma kenarı sınırı boyunca oluşur ve bu yüzden etkin talaş açısı önemli derecede genişler ve enerji tüketimi azalır.Ancak yığılma kenarı periyodik olarak kararsız hale geldiğinden boyut kontrolü kaybolur ve boyutsal toleranslar yükselir. Nispeten düşük kesme hızlarında ve yağlayıcı kullanılması halinde; yağ talaş ve taban yüzeylerine ulaşarak işlevini yerine getirir ve talaşın takım yüzeyinde kayması sağlanır.Yeni oluşan yüzey ve talaşın alt yüzeyi düzdür.Talaşın iç yüzeyinin basamaklı veya çentikli oluşu talaş oluşumunun kayma ile meydana geldiğini göstermektedir. Pratikteki metal işlemede talaş teşekkülü ideal şartlardaki talaş oluşumundan farklılıklar göstermektedir; Son derece karmaşık olan talaş kaldırma mekanizmasının anlaşılabilmesi için üç boyutlu kesici takım geometrisi,iki boyutlu ortogonal geometri şeklinde basitleştirilmiştir.İş parçası bir levhadan ibarettir.Bu model talaş kaldırma sürecinde iş parçasının davranışını,takım geometrisinin en kritik elementlerinin ( kesici takım burun açısı ve talaş açısı a ) etkisini,takım ile talaş arasındaki ve takımın tabanı ile yeni teşekkül eden yüzey arasındaki etkileşimleri gösterir.a talaş açısı, g taban açısı, b takım kama açısı ve q kayma açısıdır.Talaş kaldırma kesme zonu ve talaş oluşumu şeklinde iki başlık altında toplanabilir: Vargel ve planyalama, 2) Tornalama, 3) Borlama, 4) Delme, 5) Frezeleme, 6) Broşlama7) Raybalama, 8) Testere ile kesme işlemi, 9) Taşlama